KWALIFIKACJA EKA7 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 8.
Nieruchomości nabyte przez jednostkę w celu uzyskania w długim okresie korzyści ekonomicznych wynikających z przyrostu ich wartości zalicza się do
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Nieruchomości utrzymywane przez jednostkę w celu osiągania korzyści w długim okresie głównie z przyrostu ich wartości (a nie do własnego użytkowania) ujmuje się jako inwestycje długoterminowe. Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych grup aktywów: WNiP nie są nieruchomościami, a środki trwałe (także w budowie) służą zwykle działalności operacyjnej.

Pełne wyjaśnienie:

Kluczowe w tym pytaniu jest kryterium celu utrzymywania nieruchomości. Jeżeli jednostka nabywa nieruchomość po to, aby w długim okresie uzyskać korzyści ekonomiczne przede wszystkim z przyrostu jej wartości (ewentualnie także z pożytków, np. czynszów), to taka nieruchomość ma charakter inwestycyjny. W praktyce oznacza to prezentację w grupie inwestycji długoterminowych, a nie w majątku używanym bezpośrednio do prowadzenia podstawowej działalności.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • Wartości niematerialne i prawne – to aktywa niemające postaci fizycznej (np. prawa, licencje). Nieruchomość ma postać rzeczową, więc nie spełnia tego kryterium.
  • Środki trwałe w budowie – dotyczą nakładów na wytworzenie, budowę, montaż lub ulepszenie środka trwałego, który nie jest jeszcze gotowy do używania. Pytanie mówi o nieruchomościach nabytych i utrzymywanych dla wzrostu wartości, a nie o procesie budowy na potrzeby operacyjne.
  • Środki trwałe – to składniki rzeczowe wykorzystywane przez jednostkę na własne potrzeby (np. siedziba firmy, magazyn wykorzystywany w działalności). Jeśli celem jest użytkowanie operacyjne, wtedy klasyfikacja jako środki trwałe jest typowa. Tu jednak akcent położono na korzyści z przyrostu wartości, co kieruje do inwestycji długoterminowych.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się zwroty typu "przyrost wartości", "lokata kapitału", "utrzymywane w celu inwestycyjnym", najpierw sprawdź odpowiedź związaną z inwestycjami, a dopiero potem rozważ środki trwałe.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Nieruchomości inwestycyjne to nieruchomości utrzymywane głównie w celu uzyskania korzyści ekonomicznych z wzrostu wartości i/lub pożytków (np. najmu), a nie do własnego użytkowania w działalności operacyjnej. Z tego powodu prezentuje się je w inwestycjach, a nie w środkach trwałych operacyjnych.
Decyduje cel utrzymywania składnika majątku. Jeżeli jednostka kupuje nieruchomość jako lokatę kapitału i oczekuje korzyści w długim okresie z przyrostu jej wartości, to ekonomicznie jest to inwestycja. Środek trwały służy natomiast bezpośrednio prowadzeniu działalności (np. biuro, hala).
Szukaj w treści słów-kluczy: użytkowanie (produkcja, usługi, administracja) sugeruje środek trwały, a przyrost wartości, lokata kapitału, korzyści z najmu sugerują inwestycję. Najpierw ustal cel, dopiero potem wybieraj kategorię bilansową.
Nie. Wiele nieruchomości jest środkami trwałymi, jeśli są używane operacyjnie (np. siedziba). Jednak nieruchomości utrzymywane inwestycyjnie (dla wzrostu wartości lub czerpania pożytków) mogą być ujmowane jako inwestycje długoterminowe. O klasyfikacji nie decyduje "nieruchomość", lecz jej funkcja.
Zwykle wskazuje na aktywa trwałe i podejście długoterminowe (powyżej 12 miesięcy w ujęciu klasyfikacyjnym). W połączeniu z "korzyściami z przyrostu wartości" sugeruje inwestycje długoterminowe. Na egzaminie to sygnał, by nie wybierać kategorii krótkoterminowych ani rozliczeń bieżących.
Gdy jednostka ponosi nakłady na budowę, wytworzenie lub przystosowanie nieruchomości, która nie jest jeszcze gotowa do używania. To etap realizacji inwestycji rzeczowej, a nie utrzymywanie gotowej nieruchomości dla wzrostu wartości. W pytaniach zwracaj uwagę na słowa: "budowa", "w toku", "oddanie do użytkowania".
WNiP to prawa i inne składniki bez postaci fizycznej (np. licencje, patenty). Nieruchomość jest aktywem rzeczowym i materialnym. W testach ta odpowiedź bywa "pułapką" dla osób, które kierują się ogólnym skojarzeniem z "wartością", zamiast sprawdzić materialny charakter składnika.
Najczęściej są to lokale lub budynki kupione z myślą o odsprzedaży z zyskiem w przyszłości albo utrzymywane, aby czerpać pożytki (np. czynsz) i jednocześnie korzystać ze wzrostu wartości rynkowej. Na egzaminie zwykle wystarczy rozpoznać motyw "lokaty kapitału".
Tak. Jeśli nieruchomość przestaje być używana operacyjnie i zaczyna być utrzymywana inwestycyjnie (lub odwrotnie), może to oznaczać konieczność przeklasyfikowania w ewidencji i sprawozdaniu. W zadaniach testowych kluczowe jest wskazanie aktualnego celu na moment ujęcia lub bilansowania.
Ucz się przez schemat: cel posiadania → klasyfikacja → przykład. Zrób listę słów-kluczy dla inwestycji (przyrost wartości, lokata, najem) i dla środków trwałych (użytkowanie, produkcja, administracja). Rozwiązuj testy, w których ta sama nieruchomość zmienia funkcję, bo to częsty haczyk.
info

Około 48% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że nieruchomości utrzymywane przez jednostkę w celu osiągania korzyści w długim okresie głównie z przyrostu ich wartości (a nie do własnego użytkowania) ujmuje się jako inwestycje długoterminowe.

Źródła:

  • EUR-Lex – Rozporządzenia UE przyjmujące MSSF/MSR (kontekst IAS 40 Nieruchomości inwestycyjne), https://eur-lex.europa.eu/ - dostęp 2026-02-18

Materiały:

  • Tekst jednolity ustawy o rachunkowości (ISAP) – definicje i zasady klasyfikacji aktywów
  • Materiały dydaktyczne z działu: aktywa trwałe, inwestycje długoterminowe, nieruchomości
  • Przykładowe bilanse i omówienia pozycji "Inwestycje długoterminowe" w sprawozdaniach finansowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego