W realiach pracy ochrony notatka z interwencji (w tym z użycia środka przymusu bezpośredniego) pełni rolę podstawowego dokumentu służbowego: opisuje przebieg zdarzenia, wskazuje podjęte działania oraz ich skutek. Gdy skutkiem było zranienie osoby, znaczenie rzetelnej dokumentacji rośnie, bo zdarzenie może wymagać analizy przełożonych, zabezpieczenia dowodów, a czasem również czynności wyjaśniających w organizacji.
Dlatego właściwym adresatem przekazania takiej notatki jest przełożony (zwykle bezpośredni): to on odpowiada za nadzór nad pracownikiem ochrony, uruchomienie procedur wewnętrznych, przekazanie informacji dalej w strukturze oraz ocenę zgodności działań z instrukcjami i standardami.
- "policji" – to typowe skojarzenie przy zranieniu, ale pytanie dotyczy przekazania notatki służbowej, a nie tego, kogo należy zawiadomić o przestępstwie lub wykroczeniu. Zawiadomienie organów może wynikać z odrębnych przesłanek, ale dokument wewnętrzny najpierw trafia do przełożonego.
- "poszkodowanemu" – osoba poszkodowana może uzyskać informacje w odpowiednim trybie, jednak notatka jest dokumentem wewnętrznym organizacji (często zawiera dane służbowe, ustalenia operacyjne), więc nie jest standardowo przekazywana bezpośrednio poszkodowanemu.
- "służbom medycznym" – udzielenie pomocy i ewentualne wezwanie medyków to działanie ratunkowe, ale przekazanie notatki nie jest elementem postępowania medycznego. Medycy sporządzają własną dokumentację medyczną.
Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu pytaniach warto rozdzielić trzy obszary: (1) kto otrzymuje dokument służbowy, (2) kogo wzywa się do pomocy, (3) kogo można zawiadomić o zdarzeniu. Słowo "notatkę" prawie zawsze kieruje do obiegu służbowego, czyli do przełożonego.
