Zasada "należy udzielić niezbędnej pomocy poszkodowanemu" odwołuje się do podstawowego obowiązku postępowania po interwencji: nawet gdy środki przymusu były użyte legalnie, pracownik ochrony powinien zadbać o bezpieczeństwo i stan zdrowia osoby, wobec której je zastosowano. W praktyce oznacza to m.in. przerwanie użycia środków, gdy cel został osiągnięty, ocenę stanu poszkodowanego, wezwanie pomocy medycznej w razie potrzeby oraz podjęcie prostych czynności pierwszej pomocy w zakresie swoich umiejętności.
Odpowiedź "nie można ich stosować wobec kobiet" jest błędna, bo zakazy stosowania środków przymusu nie wynikają z samej płci, lecz z przesłanek sytuacyjnych i zasad: konieczności, proporcjonalności oraz minimalizacji szkód. Stereotypowe uogólnienie może prowadzić do zaniechania działań w sytuacji zagrożenia.
Odpowiedź "należy je stosować poza granicami chronionych obiektów" wprowadza w błąd, bo miesza miejsce działania z przesłankami użycia środków. Co do zasady liczą się okoliczności interwencji i uprawnienia w danym przypadku, a nie arbitralny nakaz użycia "poza" obiektem.
Odpowiedź "nie wolno ich stosować podczas konwoju" również jest nieprawidłowa, bo konwój to szczególna sytuacja, w której może dojść do zagrożenia wymagającego reakcji; nie jest to z góry wyłączony obszar działań. Kluczowe jest, aby środki były dobrane adekwatnie i aby po ich użyciu zapewnić bezpieczeństwo oraz pomoc osobie poszkodowanej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się obowiązek pomocy, zabezpieczenia zdrowia lub minimalizacji skutków interwencji, jest to typowa "zasada ogólna" prawidłowego działania po użyciu przymusu.
