W statyce budowli obciążenia klasyfikuje się m.in. według sposobu rozłożenia w modelu obliczeniowym. Najczęściej spotkasz:
- obciążenie skupione – przyłożone w punkcie (idealizacja siły działającej lokalnie),
- obciążenie ciągłe (liniowe) – rozłożone wzdłuż linii (np. wzdłuż belki),
- obciążenie powierzchniowe – rozłożone na powierzchni (np. użytkowe na stropie),
- obciążenie objętościowe – opisuje oddziaływanie w całej objętości materiału, typowe dla zagadnień z ciężarem własnym i siłami masowymi, a nie dla uproszczonego przyłożenia siły w schemacie statycznym.
Gdy na strop działa słup wyższej kondygnacji, siła ze słupa przenosi się przez małą strefę oparcia (węzeł strop–słup). W obliczeniach, zwłaszcza na poziomie podstawowym, taki wpływ przedstawia się jako działanie siły w jednym miejscu, czyli jako obciążenie skupione. To ułatwia wyznaczanie reakcji, momentów zginających i sił tnących w elementach stropu.
Odpowiedź "ciągłe" jest błędna, bo nie jest to obciążenie rozłożone wzdłuż linii na całej długości elementu. Odpowiedź "powierzchniowe" dotyczy sytuacji, gdy obciążenie działa na większy obszar stropu (np. ludzie, wyposażenie, warstwy posadzkowe) i jest podawane jako kN/m². Odpowiedź "objętościowe" nie pasuje do opisu siły przekazywanej przez słup na strop w typowej idealizacji zadaniowej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści występuje element "słup", "punkt podparcia" lub "lokalne przekazanie siły", najpierw rozważ model skupiony. Jeśli mowa o obciążeniu na całej powierzchni stropu – wtedy myśl o obciążeniu powierzchniowym.