Zadanie sprawdza umiejętność rozpoznawania typowych, uogólnionych zespołów objawów i kojarzenia ich z jednostkami chorobowymi często spotykanymi w pracy terapeuty zajęciowego. W praktyce taka wiedza służy przede wszystkim do opisu funkcjonowania, planowania aktywności oraz komunikacji z zespołem, a nie do samodzielnego stawiania diagnozy.
"Trudności w mówieniu, poruszaniu się, utrata równowagi" są zestawem wskazującym na dominujące problemy ruchowe i koordynacyjne. W chorobie Parkinsona często obserwuje się spowolnienie ruchowe oraz zaburzenia postawy i chodu, co w opisie funkcjonalnym może ujawniać się jako trudności w poruszaniu i utrzymaniu równowagi, a także pogorszenie sprawności mowy.
"Utrata pamięci, dezorientacja, problemy z mową" odpowiada profilowi otępiennemu. W chorobie Alzheimera na plan pierwszy wysuwają się trudności poznawcze (pamięć, orientacja) oraz stopniowe pogarszanie komunikacji, co bezpośrednio wpływa na samodzielność w czynnościach dnia codziennego.
"Stałe zmęczenie, bóle mięśni i stawów, problemy z koncentracją" to opis nieswoisty, ale charakterystyczny dla zespołu chronicznego zmęczenia (ME/CFS) – dominują tu długotrwałe wyczerpanie, dolegliwości bólowe i tzw. "mgła poznawcza", które ograniczają tolerancję wysiłku i możliwości wykonywania zadań.
"Utrata apetytu, bezsenność, brak motywacji do działania, poczucie smutku" tworzą typowy obraz objawów depresyjnych: obniżony nastrój, zaburzenia snu, spadek napędu i zainteresowań oraz zmiany apetytu. W terapii zajęciowej ma to znaczenie przy stopniowaniu zadań, wzmacnianiu sprawczości i planowaniu aktywizacji.
Pozostałe dopasowania są nietrafne, bo mieszają dominujące domeny: objawy poznawcze nie wyjaśniają się głównie przez zaburzenia ruchowe, a objawy depresyjne (sen, apetyt, motywacja) nie są tym samym co pierwotne, przewlekłe zmęczenie z bólami i problemami koncentracji.
