Wymienione dolegliwości najlepiej odpowiadają hipoglikemii, czyli obniżeniu poziomu glukozy we krwi. W praktyce opieki nad osobą starszą jest to częsty problem, zwłaszcza u osób z cukrzycą, po pominięciu posiłku, po zbyt dużej dawce leków przeciwcukrzycowych lub przy zwiększonym wysiłku.
Na hipoglikemię wskazują szczególnie objawy wynikające z pobudzenia układu współczulnego (tzw. autonomiczne): uczucie głodu i pocenie się, a także niepokój, drżenie czy kołatanie serca (choć nie wszystkie są tu wymienione). Do tego dochodzą objawy niedoboru glukozy dla mózgu (neuroglikopenia): osłabienie, ból głowy, senność, spowolnienie, a w cięższych przypadkach splątanie lub utrata przytomności. Rozszerzenie źrenic może towarzyszyć pobudzeniu adrenergicznemu.
Odpowiedź "nadmiaru wapnia w pożywieniu" nie pasuje, bo nadmiar wapnia zwykle nie daje typowego zestawu: głód + poty + nagła senność; częściej kojarzy się z innymi, nieswoistymi problemami i wymagałby innego obrazu klinicznego. Odpowiedź "niedoboru potasu w pożywieniu" również jest mało trafna: niedobór potasu częściej wiąże się z osłabieniem mięśni, kurczami, zaburzeniami rytmu serca, a nie z napadowym głodem i potliwością. Z kolei "utrudniona wymiana gazowa" sugeruje dominujące objawy oddechowe (np. duszność, sinica, narastające problemy z oddychaniem), których w opisie nie ma.
W zadaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać: głód + poty + osłabienie/senność to klasyczny sygnał ostrzegawczy hipoglikemii. U seniora należy też ocenić bezpieczeństwo (ryzyko upadku) i w razie pogorszenia stanu szybko wezwać pomoc.
