Lewostronny udar mózgu oznacza, że ognisko uszkodzenia znajduje się w lewej półkuli. W typowym obrazie klinicznym deficyty ruchowe po udarze mają charakter ośrodkowy (uszkodzenie OUN), a więc często obejmują niedowład lub porażenie z cechami wzmożonego napięcia mięśniowego w późniejszym okresie.
Odpowiedź "Porażenie lub niedowład kończyn po prawej stronie ciała." jest prawidłowa, ponieważ kontrola ruchu dowolnego dla większości mięśni kończyn przebiega drogami, które krzyżują się (najczęściej na poziomie rdzenia przedłużonego). Skutkiem uszkodzenia jednej półkuli jest więc typowo deficyt ruchowy po stronie przeciwnej (kontralateralnej).
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z następujących powodów:
- "Sztywność lub spastyczność obu kończyn dolnych." sugeruje obraz bardziej uogólniony i symetryczny. Udar najczęściej daje objawy jednostronne (połowicze), a obustronna sztywność kończyn dolnych częściej kojarzy się z innymi stanami neurologicznymi lub uszkodzeniem o innym rozkładzie.
- "Miopatia lub wiotkość jednej z kończyn dolnych." miesza mechanizmy: miopatia jest chorobą mięśni, a wiotkość bywa typowa dla uszkodzeń obwodowych lub bardzo wczesnej fazy niektórych uszkodzeń. Poudarowo dominują deficyty ośrodkowe, a nie pierwotnie mięśniowe.
- "Sztywność lub niedowład kończyn zawsze po lewej stronie ciała." jest sprzeczne z typową zależnością strony udaru i strony niedowładu. Dodatkowo słowo "zawsze" jest zbyt kategoryczne w medycynie i samo w sobie czyni tę odpowiedź mniej wiarygodną.
Dla technika masażysty praktyczny wniosek jest taki, że przy pacjencie po udarze należy zwracać uwagę na asymetrię funkcji (siła, napięcie, kontrola tułowia), zabezpieczać stronę niedowładną podczas zmiany pozycji oraz dobierać bodźce ostrożnie, szczególnie przy spastyczności i zaburzeniach czucia.
