KWALIFIKACJA BUD21 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 7.
Objętość mas ziemnych pochodząca z wykopu o podanych na rysunku wymiarach przekroju poprzecznego i długości 100 m wynosi
Ilustracja przedstawia przekrój poprzeczny wykopu, który jest częścią zadania egzaminacyjnego związanego z obliczaniem
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Objętość mas ziemnych z wykopu liczy się jako V = P · L, gdzie P to pole przekroju poprzecznego z rysunku, a L = 100 m. Po obliczeniu P (np. przez podział przekroju na proste figury i zsumowanie pól) mnoży się je przez 100 m, otrzymując wynik w m3.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniach z obmiaru robót ziemnych standardowo zakłada się, że wykop ma wzdłuż odcinka stały kształt przekroju. Wtedy objętość urobku jest objętością "graniastosłupa" o podstawie równej polu przekroju poprzecznego.

Krok 1: oblicz pole przekroju P
Najpierw odczytaj z rysunku wszystkie wymiary przekroju (np. szerokość dna, szerokość górną, wysokość, nachylenie skarp). Następnie policz pole P w m². Gdy przekrój nie jest jedną prostą figurą, najpewniejsza metoda to rozbicie go na elementy (prostokąty, trójkąty, trapezy) i zsumowanie pól. Warto też sprawdzić, czy nic nie zostało pominięte: skarpy często "dodają" pole w porównaniu do samego prostokąta dna.

Krok 2: oblicz objętość V
Gdy znasz pole P, korzystasz z zależności: V = P · L. W tym zadaniu L = 100 m, więc wynik w m3 otrzymujesz przez pomnożenie pola w m² przez 100.

Dlaczego poprawna jest odpowiedź "1 350 m3"?
Ta wartość wynika z prawidłowego obliczenia pola przekroju z rysunku i przemnożenia przez 100 m. Kontrola rachunku jest prosta: jeśli V = 1 350 m3 i L = 100 m, to odpowiada to polu przekroju 13,5 m², co jest typowym rzędem wielkości dla wykopów o kilku metrach szerokości i ok. 1–2 m głębokości (zależnie od skarp).

Dlaczego pozostałe wartości są błędne?

  • "1 125 m3" zwykle pojawia się, gdy zaniży się pole przekroju (np. pominie się część skarp albo źle przyjmie średnią szerokość).
  • "562 m3" może wynikać z podwójnego błędu: zaniżonego pola oraz pomyłki w działaniach (np. pominięcie części przekroju lub nieprawidłowe przeliczenie).
  • "2 700 m3" jest typowe dla zawyżenia pola (np. potraktowania całego przekroju jak prostokąta o szerokości górnej) albo błędu "×2" przy sumowaniu dwóch symetrycznych części, gdy w rysunku były już uwzględnione.

Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu P zawsze zrób szybki test jednostek i rzędu wielkości: m² · m = m3. Jeśli objętość wychodzi podejrzanie mała lub duża, wróć do rysunku i sprawdź, czy uwzględniłeś skarpy oraz właściwe wymiary.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Użyj wzoru V = P · L, gdzie P to pole przekroju w m², a L to długość w m. Wynik otrzymasz w m3. To podstawowa metoda obmiaru robót ziemnych przy stałym przekroju wykopu.
Przekrój poprzeczny to kształt "ucięcia" wykopu prostopadle do jego osi (np. dno, skarpy, ewentualne ławy). W obliczeniach traktuje się go jak figurę płaską, której pole mnoży się przez długość odcinka, aby uzyskać objętość urobku.
Najbezpieczniej rozbić przekrój na proste figury (prostokąty, trójkąty, trapezy) i zsumować pola. Alternatywnie, gdy kształt jest trapezem, można użyć wzoru na pole trapezu, ale tylko jeśli wymiary odpowiadają dokładnie temu trapezowi.
Bo w jednym zadaniu pojawiają się m, m² i m3. Typowy błąd to zatrzymanie się na polu przekroju (m²) i uznanie go za objętość. Pomaga kontrola: m² · m = m3, więc zawsze musi wystąpić mnożenie przez długość.
Zrób kontrolę rzędu wielkości: wylicz P = V/L. Jeśli przy długości 100 m wychodzi pole przekroju np. kilkanaście m², to jest to typowe dla wykopów o kilku metrach szerokości i ok. 1–2 m głębokości. Skrajnie małe/duże P sugeruje błąd.
Gdy przekrój ma dwie równoległe "podstawy" (np. szerokość dna i szerokość u góry), a boki są prostymi skarpami. Wtedy cały przekrój bywa trapezem i można policzyć pole jednym wzorem. Jeśli kształt jest bardziej złożony, lepszy jest podział na figury.
Najczęściej myli się szerokość dna z szerokością górną, nie uwzględnia skarp albo źle interpretuje nachylenie (np. 1:1,5). Zdarza się też pomijanie elementów dodatkowych (ławy, poszerzenia). Pomaga oznaczanie na brudno wszystkich wymiarów i pól cząstkowych.
Tylko gdy przekrój jest stały na całej długości. Jeśli przekrój zmienia się (np. zmienna głębokość lub szerokość), wtedy stosuje się metody uśredniania (np. pola przekrojów na końcach) lub dzieli odcinek na krótsze fragmenty o stałych parametrach.
Ćwicz: (1) liczenie pól figur i sum pól, (2) szybkie kontrole jednostek, (3) czytanie przekrojów z rysunków (dno, skarpy, wysokości). Warto rozwiązać kilka wariantów: wykop prostokątny, trapezowy oraz złożony z kilku figur.
Kluczowe są wymiary przekroju: wysokość (głębokość), szerokość dna, ewentualnie szerokość u góry oraz geometria skarp (nachylenie). Z tych danych wyznaczasz pole przekroju. Druga niezbędna dana to długość odcinka, aby policzyć objętość w m3.
info

Około 45% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Objętość mas ziemnych z wykopu liczy się jako V = P · L, gdzie P to pole przekroju poprzecznego z rysunku, a L = 100 m."

Źródła:

  • Wikipedia (PL): "Graniastosłup" – zależność objętości od pola podstawy i wysokości (analogicznie: V = P·L), https://pl.wikipedia.org/wiki/Graniastos%C5%82up (dostęp: 2026-03-04)
  • Wikipedia (PL): "Trapez" – wzór na pole trapezu (często używany przy przekrojach wykopów), https://pl.wikipedia.org/wiki/Trapez (dostęp: 2026-03-04)

Materiały:

  • Podręczniki/zeszyty z działu: roboty ziemne i obmiar robót (technikum budowlane/inżynieria środowiska)
  • Zbiory zadań z geometrii praktycznej: pola figur i objętości
  • Materiały dydaktyczne z czytania rysunku technicznego (przekroje, wymiarowanie)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego