W zadaniach z nawożenia azotem kluczowa jest zasada: dawka składnika (kg/ha) = jednostkowe pobieranie (kg/t) × planowany plon (t/ha). Dla kukurydzy przeznaczonej na kiszonkę z całych roślin stosuje się współczynnik pobierania na poziomie 7 kg N na 1 tonę plonu.
W treści podano jednak plon zielonki (świeżej masy po zbiorze): 40 t/ha. W praktyce rolniczej zielonka i kiszonka nie zawsze są traktowane jako ta sama "tona produktu", ponieważ w trakcie zakiszania następują straty masy (m.in. ubytek wody i zmiany fermentacyjne). Dlatego przy rozwiązywaniu takich zadań często przyjmuje się współczynnik przeliczenia świeżej zielonki na kiszonkę stabilną rzędu około 0,5.
Zastosowanie tego podejścia daje plon kiszonki: 40 t/ha × 0,5 ≈ 20 t/ha. Następnie liczymy dawkę azotu: 7 kg N/t × 20 t/ha = 140 kg N/ha.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne? Wynik 52 kg/ha oznacza zaniżenie dawki i sugeruje użycie niewłaściwego współczynnika pobierania lub błędne przeliczenie plonu. Wartość 252 kg/ha wskazuje na przyjęcie zbyt wysokiego pobierania na tonę lub nieuwzględnienie założeń dotyczących postaci plonu. Natomiast 560 kg/ha to skrajne przeszacowanie, typowe dla pomyłki rzędu wielkości (np. błędne przeliczenie ton na inną jednostkę albo wielokrotne "podwojenie" plonu).
W praktyce dawka azotu nie jest wyznaczana wyłącznie z pobierania – koryguje się ją m.in. o zasobność gleby, nawozy naturalne (np. obornik) i stanowisko. Na egzaminie w tego typu zadaniu najczęściej liczy się jednak poprawne użycie tabeli pobierania i właściwe przeliczenia jednostek.
