W otworze wiertniczym wypełnionym płuczką kolumna rur nie "waży" tyle samo co w powietrzu. Dzieje się tak, ponieważ na zanurzony element działa siła wyporu, która zmniejsza obciążenie przenoszone na hak i wyrażane jako ciężar pozorny.
Typowa ścieżka rozwiązania takiego zadania obejmuje:
- ustalenie danych konstrukcyjnych kolumny: średnica rur 3½" oraz informacja o zworniku (większa średnica zewnętrzna 4¾" zwykle oznacza inny element o innej masie/objętości wypartej cieczy),
- odczyt z tabel rur płuczkowych potrzebnych parametrów (najczęściej masa 1 m rury, ewentualnie parametry zworników, zależnie od przyjętej metody i dostępnej tabeli),
- przeliczenie gęstości płuczki 1,21 g/cm3 na spójne jednostki (w obliczeniach inżynierskich często pracuje się w układzie SI),
- zastosowanie korekty na wypór: ciężar pozorny = ciężar w powietrzu − wypór (albo równoważnie: ciężar w powietrzu pomnożony przez współczynnik wyporu),
- przeliczenie wyniku na kN.
Odpowiedź "175,6 kN Fragment tabeli rur płuczkowych" jest poprawna, bo odpowiada ciężarowi pozornemu po uwzględnieniu działania płuczki o podanej gęstości oraz danych tabelarycznych dla zadanej średnicy rury i zwornika.
Pozostałe wartości (176,3 kN, 245,4 kN, 246,3 kN) są typowe dla błędów rachunkowych lub błędnego doboru danych: wynik zbliżony do poprawnego może wynikać z zaokrągleń albo użycia innej pozycji tabeli (np. innej masy liniowej), natomiast wyniki znacząco większe często pojawiają się, gdy pomija się wypór lub przyjmuje niewłaściwe parametry elementów kolumny.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o ciężarze pozornym zawsze sprawdź, czy używasz danych z właściwej tabeli i czy uwzględniasz, że płuczka zmniejsza obciążenie (wypór), a nie je zwiększa.
