W zadaniach recepturowych z użyciem spirytusu 96° (roztworu etanolu o znanej mocy) typowo liczy się ile roztworu wyjściowego trzeba odważyć/odmierzyć, aby dostarczyć do leku wymaganą ilość etanolu.
Najbezpieczniejsza metoda to bilans składnika:
- najpierw ustala się, jaka ilość etanolu ma znaleźć się w leku zgodnie z receptą (wynika to z docelowego stężenia i całkowitej ilości preparatu albo ze składu recepty),
- następnie zapisuje się zależność: etanol w spirytusie = etanol wymagany w leku,
- z tej zależności wyznacza się masę spirytusu 96° do odważenia (tu podano wynik w gramach, więc w rachunku trzeba zachować spójność jednostek).
Odpowiedź "39,48 g" jest poprawna, bo odpowiada wynikowi obliczeń po poprawnym ustawieniu proporcji i przeliczeniu do masy. W praktyce kontrolnie sprawdza się, czy otrzymana masa spirytusu jest logiczna: jest mniejsza niż masa docelowego roztworu i nie może prowadzić do przekroczenia wymaganego stężenia etanolu.
Pozostałe wartości są typowymi rezultatami błędów rachunkowych: zawyżone wyniki mogą wynikać z odwrócenia proporcji lub potraktowania 96° jako innej bazy procentowej, a zaniżone – z pominięcia części etanolu wymaganej w preparacie albo z błędnego przeliczenia jednostek. Na egzaminie warto zapisać równanie bilansu i dopiero na końcu zaokrąglić wynik.
