KWALIFIKACJA ROL4 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 30.
Oblicz, ile powinna wynosić powierzchnia płyty gnojowej dla 10 DJP bydła w gospodarstwie położonym poza strefą OSN.
Ilustracja przedstawia tabelę dotyczącą wymagań powierzchni płyt i pojemności zbiorników dla różnych gatunków zwierząt w
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Powierzchnię płyty gnojowej oblicza się jako iloczyn liczby DJP i przyjętego wskaźnika m²/DJP. Dla 10 DJP, aby otrzymać wartość 25 m2, stosuje się przelicznik 2,5 m2 na 1 DJP: 10 × 2,5 = 25 m2. Pozostałe odpowiedzi wynikają z użycia zaniżonego lub zawyżonego wskaźnika.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniach dotyczących infrastruktury do magazynowania nawozów naturalnych kluczowe są dwie rzeczy: liczba zwierząt wyrażona w DJP oraz wskaźnik wymaganej powierzchni płyty gnojowej przypadającej na 1 DJP. Samo obliczenie jest proste, ale wymaga rozpoznania, jaki wskaźnik należy przyjąć w danym wariancie zadania (tu: 10 DJP bydła, gospodarstwo poza strefą OSN).

Jeżeli przyjmujemy wskaźnik 2,5 m2/DJP, to minimalną powierzchnię płyty gnojowej liczymy jako:

  • liczba DJP: 10
  • wymagana powierzchnia na 1 DJP: 2,5 m2
  • powierzchnia płyty: 10 × 2,5 = 25 m2

Dlatego odpowiedź "25 m2" jest zgodna z takim sposobem liczenia.

Dlaczego pozostałe wartości są niepoprawne? Odpowiedź "16 m2" i "11 m2" odpowiadają sytuacji, w której użyto zbyt małego przelicznika m2/DJP (zaniżenie powierzchni), co w praktyce oznaczałoby niewystarczające miejsce do bezpiecznego magazynowania obornika. Z kolei "35 m2" wynikałaby z przyjęcia wyższego wskaźnika niż zakładany w tym typie zadania; może to być efekt przeniesienia wymagań z innego przypadku (np. innej obsady, innych warunków lub innego założenia) albo zwykłego przeszacowania.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj, czy zadanie podaje warunek lokalizacji (np. strefy ochronne) i czy dotyczy płyty gnojowej (obornik stały), a nie zbiornika na gnojowicę/gnojówkę (nawozy płynne). To ogranicza ryzyko użycia niewłaściwego wskaźnika i pomylenia pojęć.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
DJP to duża jednostka przeliczeniowa ułatwiająca porównywanie obsady różnych gatunków zwierząt. W obliczeniach infrastruktury (np. płyta gnojowa) przelicza się stado na DJP, a potem stosuje wskaźnik typu m2/DJP. To upraszcza zadania i pozwala liczyć niezależnie od wieku czy masy sztuk.
Płyta gnojowa to utwardzone, szczelne miejsce do gromadzenia obornika (nawóz stały) w sposób ograniczający wycieki do gruntu i wód. Ułatwia też organizację pracy, załadunek i wywóz nawozu na pola. Wymiar płyty dobiera się do obsady zwierząt i wymagań magazynowania.
Warunek lokalizacji oznacza, że wymagania dotyczące magazynowania nawozów naturalnych mogą różnić się w zależności od obszaru, na którym leży gospodarstwo. W praktyce może to wpływać na przyjmowany wskaźnik lub minimalny czas magazynowania. Na egzaminie to sygnał, by dobrać właściwe założenie do obliczeń.
Stosuje się prosty wzór: powierzchnia = liczba DJP × wskaźnik (m2/DJP). Najpierw ustalasz liczbę DJP, potem wybierasz wskaźnik z materiałów nauczania/założeń zadania i wykonujesz mnożenie. Na końcu sprawdzasz, czy wynik ma sens i pasuje do podanych odpowiedzi.
Najczęstsze błędy to: użycie niewłaściwego wskaźnika m2/DJP, pomylenie płyty gnojowej ze zbiornikiem na nawozy płynne, brak kontroli jednostek oraz pośpiech w mnożeniu. Często też ignoruje się warunek lokalizacji (strefy), przez co przyjmuje się założenie z innego wariantu zadania.
Płyta gnojowa jest przeznaczona przede wszystkim do obornika (frakcja stała). Gnojówka i gnojowica to nawozy płynne, które zazwyczaj magazynuje się w szczelnych zbiornikach. Na egzaminie kluczowe jest rozróżnienie rodzaju nawozu, bo zmienia się rodzaj infrastruktury i sposób doboru parametrów.
Wynik 25 m2 odpowiada zastosowaniu wskaźnika 2,5 m2 na 1 DJP, czyli 10 × 2,5 = 25. To typowy schemat egzaminacyjny: podana liczba DJP i jedna liczba wynikowa, która pasuje do prostego przeliczenia. Pozostałe odpowiedzi sugerują użycie innego, zaniżonego lub zawyżonego wskaźnika.
Powierzchnię zwiększa się, gdy rośnie obsada zwierząt (więcej DJP), wydłuża się wymagany okres magazynowania lub zmienia się system utrzymania generujący więcej obornika. W praktyce warto też uwzględnić rezerwę na zmiany organizacyjne i sezonowość prac polowych, aby nie doprowadzić do przepełnienia płyty.
W treści szukaj słów kluczowych: płyta gnojowa zwykle dotyczy obornika (nawóz stały), a zbiornik dotyczy gnojówki/gnojowicy (nawozy płynne). Inny jest też sposób doboru parametru: dla płyty często liczy się powierzchnię, a dla zbiornika pojemność. To najważniejsze rozróżnienie na egzaminie.
Ćwicz schemat: rozpoznaj nawóz (stały/płynny), przelicz obsadę na DJP, dobierz wskaźnik z materiałów, wykonaj obliczenia i sprawdź jednostki. Zbieraj w jednej tabeli typowe wskaźniki używane w arkuszach. Warto też rozwiązywać zadania w czasie, bo to szybkie punkty na egzaminie.
info

Statystycznie 55% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Eksperci podkreślają: "Powierzchnię płyty gnojowej oblicza się jako iloczyn liczby DJP i przyjętego wskaźnika m²/DJP."

Materiały:

  • Podręczniki/kompendia z technologii produkcji zwierzęcej (magazynowanie nawozów naturalnych)
  • Materiały szkoleniowe ODR dotyczące nawożenia i ochrony wód przed zanieczyszczeniami rolniczymi
  • Zadania egzaminacyjne i arkusze ćwiczeniowe ROL.4 z działu: infrastruktura i ochrona środowiska

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego