Aby obliczyć masę ładunku, trzeba rozróżnić trzy pojęcia: masę własną pojazdu, dopuszczalną masę całkowitą (maksymalną masę pojazdu wraz z ładunkiem) oraz ładowność (ile ładunku można maksymalnie załadować).
W praktyce ładowność wynika z prostego bilansu mas:
ładowność = dopuszczalna masa całkowita − masa własna
Dane z zadania:
- dopuszczalna masa całkowita: 26 t
- masa własna: 4 t
Obliczenie:
26 t − 4 t = 22 t
W treści pojawia się też wskaźnik wykorzystania ładowności równy 1. Taki wskaźnik oznacza pełne (100%) wykorzystanie ładowności, czyli masa przewożonego ładunku jest równa obliczonej ładowności. Dlatego poprawny wynik to 22 t.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "4 t" to masa własna pojazdu, a nie masa ładunku. To typowy błąd wynikający z przepisania jednej z wartości z treści.
- "26 t" to dopuszczalna masa całkowita (pojazd + ładunek), więc nie może oznaczać samego ładunku, bo wtedy pominięto masę własną pojazdu.
- "30 t" powstaje zwykle przez błędne dodanie 26 t + 4 t. Dodawanie tych wielkości nie ma sensu fizycznego w tym kontekście, bo DMC już zawiera w sobie masę własną.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu występuje DMC i masa własna, najczęściej szukana jest właśnie różnica (ładowność lub masa ładunku), a dopiero potem ewentualnie stosuje się procent/wykorzystanie.
