W zapisie recepturowym "0,5% Sol. Ephedrini hydrochloridi 20,0" kluczowe są dwie informacje: stężenie (0,5%) oraz masa całkowita roztworu (20,0 g). Jest to typowy przykład obliczenia stężenia procentowego masowego w recepturze aptecznej.
Krok 1. Zapisz zależność dla % (m/m)
Stężenie 0,5% oznacza, że w 100 g gotowego roztworu znajduje się 0,5 g substancji czynnej.
Krok 2. Oblicz ilość substancji na 20,0 g roztworu
Wzór: (stężenie/100) × masa całkowita.
Podstawienie: (0,5/100) × 20,0 g = 0,10 g.
Dlaczego odważa się chlorowodorek, a nie "przelicza" na zasadę?
Recepta jednoznacznie wskazuje postać chemiczną: "Ephedrini hydrochloridi". W recepturze odważa się tę postać, która została przepisana, ponieważ to ona ma znaleźć się w leku o zadanym stężeniu. Dodatkowe przeliczenia byłyby uzasadnione tylko wtedy, gdyby recepta wymagała innej postaci (np. wskazała zasadę, a w aptece dostępna byłaby sól) i istniałyby wiarygodne dane do konwersji.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne?
- "0,50 g" odpowiadałoby 2,5% w 20 g (pięciokrotnie większe stężenie), co oznaczałoby istotne przeszacowanie ilości substancji.
- "1,00 g" odpowiadałoby 5% w 20 g (dziesięciokrotnie większe stężenie) i jest typowym skutkiem pomylenia 0,5% z 5% lub błędnego przesunięcia przecinka.
- "0,05 g" odpowiadałoby 0,25% w 20 g (dwukrotnie mniejsze stężenie) i może wynikać z nieprawidłowego użycia 10 g zamiast 20 g albo błędnego dzielenia przez 2.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj, czy recepta podaje sól (np. hydrochloridum). Jeśli tak, obliczasz i odważasz dokładnie tę formę, a stężenie procentowe liczysz wprost z masy końcowej preparatu.