KWALIFIKACJA BUD20 - CZERWIEC 2015

PYTANIE NR 34.
Oblicz natężenie przepływu powietrza w pokoju dziennym o powierzchni 20 m2 i wysokości 2,5 m, wiedząc, że wskaźnik krotności wymiany powietrza na godzinę wynosi 0,6.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Objętość pokoju (kubatura) oblicza się jako 20 m2 · 2,5 m = 50 m3. Strumień objętości powietrza przy krotności 0,6 1/h wynosi Q = n · V = 0,6 · 50 = 30 m3/h. Pozostałe odpowiedzi wynikają z pominięcia wysokości lub błędnego mnożenia.

Pełne wyjaśnienie:

Wskaźnik krotności wymiany powietrza na godzinę (często zapisywany jako n, jednostka 1/h) mówi, ile razy w ciągu jednej godziny teoretycznie zostaje wymieniona objętość powietrza równa kubaturze pomieszczenia. Aby policzyć wymagany strumień objętości powietrza Q w m3/h, stosuje się prostą zależność:

Q = n · V

Najpierw trzeba obliczyć kubaturę V. Pokój ma powierzchnię 20 m2 i wysokość 2,5 m, więc:

V = 20 · 2,5 = 50 m3

Następnie podstawiamy krotność wymiany:

Q = 0,6 · 50 = 30 m3/h

Odpowiedź "30 m3/h" jest więc zgodna z definicją krotności.

Dlaczego pozostałe wyniki są niepoprawne?

  • "12 m3/h" zwykle pojawia się, gdy ktoś pomyli działania (np. błędnie policzy kubaturę albo źle wykona mnożenie przez 0,6) lub nieświadomie przyjmie inną powierzchnię/wysokość.
  • "33 m3/h" to typowy błąd rachunkowy przy mnożeniu liczb dziesiętnych (np. 0,66 zamiast 0,6 albo zaokrąglenia wykonywane "w locie").
  • "83 m3/h" sugeruje użycie innej krotności (np. 1,6 zamiast 0,6) albo błędne rozumienie pojęcia krotności (np. dodawanie zamiast mnożenia), ewentualnie podstawienie nie tej kubatury.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj pośrednio kubaturę w m3, a dopiero potem licz Q. Dzięki temu łatwo wychwycić błąd: jeśli nie pojawi się m3 w obliczeniach, to znaczy, że pominąłeś wysokość lub jednostki.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Krotność wymiany (n) to liczba mówiąca, ile razy w ciągu 1 godziny zostałaby wymieniona objętość powietrza równa kubaturze pomieszczenia. Ma jednostkę 1/h. Używa się jej do szybkiego wyznaczania strumienia powietrza: Q = n · V.
Kubatura (objętość) to V = A · h, gdzie A to powierzchnia w m2, a h to wysokość w m. Dla 20 m2 i 2,5 m otrzymasz 50 m3. Ten krok jest kluczowy, bo bez V nie policzysz poprawnie Q.
Stosuje się wzór Q = n · V, gdzie Q jest w m3/h, n w 1/h, a V w m3. Najpierw liczysz kubaturę pomieszczenia, a potem mnożysz przez krotność. To standardowy schemat w zadaniach egzaminacyjnych.
Bo wymiana powietrza dotyczy objętości, a nie powierzchni. Krotność mówi o "wymianie kubatury" w czasie. Jeśli pominiesz wysokość, policzysz coś w rodzaju "m2/h", co nie ma sensu fizycznego dla wentylacji.
To wartość wynikająca z przyjętego założenia n = 0,6 1/h i kubatury 50 m3. Sama "wielkość" zależy od standardu wentylacji i przeznaczenia pomieszczenia. Na egzaminie kluczowe jest poprawne użycie zależności Q = n · V i jednostek.
Najczęstsze są: (1) liczenie V bez wysokości, (2) mylenie jednostek i zapisywanie wyniku bez m3/h, (3) pomyłki w mnożeniu liczb dziesiętnych (np. 0,6 · 50), (4) podstawienie innej krotności niż podana w treści.
Zrób szybki test logiczny: jeśli n < 1, to Q powinno być mniejsze niż kubatura V w m3/h. Tu V = 50, a n = 0,6, więc Q = 30 m3/h pasuje. Dodatkowo jednostki muszą się "zgadzać".
W pewnym uproszczeniu można tak to intuicyjnie odczuwać, ale formalnie n = 0,6 1/h oznacza, że w godzinę wymieniasz objętość równą 0,6 kubatury. W obliczeniach nie zamieniasz tego na procenty, tylko stosujesz bezpośrednio wzór Q = n · V.
Gdy trzeba przejść na sekundy, dzielisz przez 3600: m3/s = (m3/h) / 3600. W tym konkretnym zadaniu nie ma takiej potrzeby, ale na egzaminie czasem pojawia się dobór prędkości w kanałach i wtedy ta konwersja bywa konieczna.
Ćwicz schemat: (1) wypisz dane i jednostki, (2) policz kubaturę V, (3) zastosuj właściwy wzór (np. Q = n · V), (4) sprawdź sens wyniku i jednostki. Rozwiązuj dużo krótkich zadań rachunkowych, bo na egzaminie liczy się szybkość i brak błędów.
info

Około 67% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że objętość pokoju (kubatura) oblicza się jako 20 m2 · 2,5 m = 50 m3.

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z podstaw wentylacji i klimatyzacji (zależność Q = n·V, krotność wymian)
  • Materiały dydaktyczne do kwalifikacji BUD.20 z działu: wentylacja budynków
  • Zadania rachunkowe z doboru strumieni powietrza na podstawie kubatury i krotności

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego