KWALIFIKACJA GIW13 - STYCZEŃ 2020

PYTANIE NR 26.
Oblicz objętość przybitki, jaka zostanie użyta do wytłoczenia zaczynu cementowego podczas cementowania kolumny rur okładzinowych 9⅝" (średnica wewnętrzna 224,5 mm) o długości 1500 m, jeżeli korek cementowy będzie miał 30 metrów wysokości, a współczynnik ściśliwości płuczki wyniesie 3%.
Ilustracja przedstawia tabelę dotyczącą pojemności wewnętrznych rur okładzinowych, co jest istotne w kontekście techniki
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Objętość przybitki wyznacza się z pojemności wewnętrznej kolumny: V = π·(d2/4)·L, gdzie d = 0,2245 m i L = 1500 m. Następnie uwzględnia się odcinek odpowiadający korkowi 30 m oraz poprawkę na ściśliwość płuczki 3% (zwiększenie objętości tłoczenia).

Pełne wyjaśnienie:

W tym zadaniu szukana jest objętość przybitki, czyli objętość cieczy (zwykle płuczki), którą należy wtłoczyć, aby przetłoczyć zaczyn cementowy w kolumnie rur okładzinowych do wymaganego miejsca. Kluczowe jest, że podano średnicę wewnętrzną kolumny (224,5 mm), więc liczymy pojemność wewnątrz rur, a nie przestrzeń pierścieniową.

Krok 1: pole przekroju wewnętrznego rury
Najpierw zamieniamy średnicę na metry: 224,5 mm = 0,2245 m. Pole koła dla średnicy d wynosi: S = π·(d2/4). Ten etap bywa źródłem pomyłek (średnica vs promień).

Krok 2: objętość dla zadanej długości
Objętość walca: V = S·L. Dla L = 1500 m otrzymujemy objętość odpowiadającą całej długości kolumny. Ponieważ w treści pojawia się również korek cementowy o wysokości 30 m, należy uwzględnić, że część przetłoczenia odpowiada temu odcinkowi (w praktyce oznacza to doliczenie/odjęcie odpowiedniej objętości zależnie od przyjętej definicji "przybitki" w zadaniu). W podanych odpowiedziach poprawna wartość wskazuje na interpretację, w której objętość bazowa wynika z pojemności kolumny oraz odcinka korka.

Krok 3: korekta na ściśliwość płuczki
Współczynnik ściśliwości 3% oznacza, że aby uzyskać wymagane przemieszczenie objętości w otworze, trzeba wtłoczyć nieco więcej cieczy: typowo przyjmuje się poprawkę procentową do obliczonej objętości tłoczenia. Najczęstszy błąd to doliczanie 3% do długości (metrów), zamiast do objętości (m3).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • 56,517 m3 – wynik zbyt niski; zwykle wskazuje na pominięcie poprawki 3% albo nieuwzględnienie odcinka korka cementowego.
  • 44,778 m3 – wynik znacząco zaniżony; typowo pojawia się przy błędzie promienia/średnicy lub przy błędnym przeliczeniu mm→m.
  • 75,676 m3 – wynik zawyżony; często wynika z podwójnego doliczenia odcinka 30 m albo z użycia niewłaściwej średnicy (np. zewnętrznej zamiast wewnętrznej).

Wskazówka egzaminacyjna: zanim policzysz, zapisz w jednym wierszu, co liczysz: "pojemność wewnętrzna rur" vs "przestrzeń pierścieniowa". Potem konsekwentnie pilnuj jednostek i dopiero na końcu stosuj poprawkę procentową.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Stosuje się wzór na objętość walca: V = π·(d²/4)·L, gdzie d to średnica wewnętrzna w metrach, a L to długość w metrach. Najpierw przelicz mm na m (podziel przez 1000), dopiero potem licz objętość w m³.
Przybitka to objętość cieczy wtłaczanej po zaczynie cementowym, aby przemieścić (wytłoczyć) zaczyn w kolumnie do zaplanowanego miejsca. W obliczeniach opiera się na pojemności wewnętrznej rur oraz na założeniach zabiegu (np. korek cementowy, poprawki).
Pojemność "w rurze" zależy od średnicy wewnętrznej, a nie zewnętrznej. Użycie złej średnicy daje duży błąd, bo pole przekroju rośnie z kwadratem średnicy. Na egzaminie zawsze sprawdź, czy liczysz objętość wewnątrz rur czy w przestrzeni pierścieniowej.
Ściśliwość podana w % zwykle oznacza procentową poprawkę do objętości tłoczenia. Jeśli ściśliwość wynosi 3%, to obliczoną objętość przemieszczenia koryguje się o ten procent (typowo zwiększa). Błędem jest doliczanie % do długości lub do średnicy.
Wysokość korka (np. 30 m) oznacza odcinek w kolumnie, który ma być zajęty przez korek, więc odpowiada mu konkretna objętość zależna od średnicy wewnętrznej. W praktyce wpływa to na bilans objętości podczas przetłaczania zaczynu i doboru przybitki.
Najczęściej pojawia się: (1) brak konwersji mm→m, (2) użycie średnicy zamiast promienia w polu koła, (3) liczenie objętości annulus zamiast wnętrza rury, (4) nieprawidłowe dodanie/odjęcie odcinka korka, (5) pomylenie korekty %.
Zależy od tego, jak w zadaniu zdefiniowano współczynnik i jaki efekt ma opisywać. W wielu zadaniach egzaminacyjnych traktuje się go jako zwiększenie wymaganej objętości tłoczenia. Jeśli opis sugeruje "stratę" objętości na sprężanie, wtedy dolicza się zapas.
Oceń rząd wielkości: dla średnicy ok. 0,22 m pole przekroju to ok. 0,04 m², więc na 1000 m daje ok. 40 m³. Dla 1500 m wyjdzie ok. 60 m³ (plus/minus poprawki). Jeśli otrzymasz np. 4 m³ albo 400 m³, to prawie na pewno jest błąd w jednostkach.
Wystarczy średnica wewnętrzna oraz długość odcinka, dla którego liczysz pojemność. Dodatkowe elementy (np. korek cementowy, ściśliwość) to poprawki technologiczne. Bez d i L nie da się jednoznacznie wyznaczyć objętości w m³.
Ćwicz schemat: jednostki → pole → objętość → poprawki. Zrób listę typowych wzorów (walec, procenty), naucz się szybko przeliczać mm na m i kontrolować rząd wielkości. Rozwiązuj zadania z różnymi średnicami/odcinkami oraz z poprawkami (korek, ściśliwość, zapas).
info

Około 69% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że objętość przybitki wyznacza się z pojemności wewnętrznej kolumny: V = π·(d2/4)·L, gdzie d = 0,2245 m i L = 1500 m.

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z technologii wiercenia: objętości i pojemności w otworze
  • Materiały szkoleniowe z cementowania otworów (pojęcia: przybitka, korek, przetłoczenie)
  • Zestawy zadań rachunkowych: pojemność rur, objętości walcowe, poprawki procentowe

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego