W tego typu zadaniach przekop traktuje się jak bryłę o stałym przekroju poprzecznym na całej długości odcinka robót. Wtedy objętość urobku oblicza się identycznie jak objętość graniastosłupa:
V = P · L
- V – objętość wykopanego gruntu w m³,
- P – pole przekroju poprzecznego wykopu (z rysunku) w m²,
- L – długość przekopu w m.
W treści podano, że długość wynosi 100 m oraz że należy pominąć wykonanie rowów bocznych, czyli do pola przekroju wlicza się wyłącznie zasadniczy kształt wykopu pokazany na rysunku (bez dodatkowych "dokładek" po bokach).
Skoro prawidłowy wynik to "2 820 m³", oznacza to, że pole przekroju z rysunku musi wynosić:
P = V / L = 2 820 / 100 = 28,2 m²
To jest typowy sposób kontroli poprawności: najpierw liczysz P z rysunku (zwykle rozbijając przekrój na prostokąt i dwa trójkąty lub stosując wzór na trapez), a potem mnożysz przez 100 m.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Każda z nich odpowiada innemu polu przekroju, więc musiałby wyjść inny kształt lub inne wymiary niż na rysunku:
- "2 440 m³" odpowiada polu 24,4 m² – typowo błąd polega na pominięciu części skarp albo przyjęciu zbyt małej szerokości/ wysokości.
- "1 920 m³" odpowiada polu 19,2 m² – często wynika z policzenia tylko części środkowej (np. samego "dna") bez skarp.
- "4 240 m³" odpowiada polu 42,4 m² – zwykle efekt doliczenia elementów, które miały być pominięte (np. rowów bocznych) albo pomyłki w odczycie jednostek z rysunku.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu pola P zawsze sprawdź "kontrolnie", czy rząd wielkości ma sens (kilkanaście–kilkadziesiąt m² dla przekroju i tysiące m³ dla 100 m odcinka). To pomaga szybko wyłapać błędy w mnożeniu i w jednostkach.
