KWALIFIKACJA MED9 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 7.
Oblicz stężenie kwasu salicylowego w leku sporządzonym według zamieszczonej recepty, jeżeli stężenie kwasu salicylowego w spirytusie salicylowym wynosi 2%.
Ilustracja przedstawia receptę farmaceutyczną, która jest częścią pytania egzaminacyjnego dla technika farmaceutycznego w
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Stężenie końcowe kwasu salicylowego oblicza się, wyznaczając najpierw ilość kwasu wniesioną ze spirytusu salicylowego (2% oznacza 2 g w 100 g lub 2 g w 100 ml – zgodnie z receptą), a następnie dzieląc ją przez końcową masę/objętość leku i mnożąc przez 100%. Daje to 1,0%.

Pełne wyjaśnienie:

Zadanie dotyczy obliczenia stężenia końcowego kwasu salicylowego w leku recepturowym przygotowanym na podstawie recepty (skład i ilości wynikają z recepty/ilustracji). Kluczowa informacja: spirytus salicylowy ma stężenie 2%, czyli zawiera 2 części masy (lub masy na objętość) kwasu salicylowego w 100 częściach roztworu – interpretacja zależy od tego, jak w recepcie podano ilości (w gramach czy w mililitrach).

Ogólny tok postępowania jest zawsze taki sam:

  • Krok 1: ustal, ile spirytusu salicylowego weszło do leku (z recepty).
  • Krok 2: policz, ile kwasu salicylowego wnosi ta ilość spirytusu: 2% oznacza, że ilość kwasu = 0,02 × ilość spirytusu (w odpowiednich jednostkach i przy spójnej definicji %).
  • Krok 3: ustal masę/objętość końcową całego leku po zmieszaniu wszystkich składników (również z recepty).
  • Krok 4: oblicz stężenie końcowe: (ilość kwasu salicylowego / ilość całego leku) × 100%.

Wynik 1,0% oznacza, że w preparacie końcowym jest połowa stężenia w spirytusie (typowy efekt rozcieńczenia, gdy spirytus stanowi ok. połowę końcowej ilości mieszaniny).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • 0,5% zwykle wynika z podwójnego rozcieńczenia lub pomylenia 2% z 1% na etapie proporcji.
  • 0,1% jest typowym skutkiem błędu rzędu wielkości (np. potraktowanie 2% jako 0,2% albo 0,02% jako 0,002).
  • 1,5% często pojawia się przy nieprawidłowym zsumowaniu ilości końcowej (zaniżenie mianownika) albo przy intuicyjnym "przybliżaniu" bez rachunku.

Na egzaminie warto dopilnować dwóch rzeczy: (1) konsekwentnie trzymać się tego, czy liczysz % m/m czy m/V, oraz (2) zawsze policzyć ilość końcową mieszaniny, bo to ona decyduje o stężeniu finalnym.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw policz ilość substancji czynnej wniesioną z roztworu: ilość = 0,02 × ilość roztworu (w spójnych jednostkach). Potem oblicz stężenie końcowe: (ilość substancji / ilość całego leku) × 100%. Kluczowy jest prawidłowy mianownik.
Oznacza, że w 100 jednostkach roztworu znajduje się 2 jednostki kwasu salicylowego. Czy liczysz 2 g/100 g czy 2 g/100 ml zależy od tego, jak recepta określa ilości (masa lub objętość). W zadaniach egzaminacyjnych zwykle wynika to wprost z recepty.
Bo półprodukt (2%) zostaje rozcieńczony innymi składnikami recepty. Jeśli spirytus stanowi mniej więcej połowę końcowej ilości preparatu, to ilość kwasu w przeliczeniu na całość spada mniej więcej o połowę, co daje 1,0%.
Potrzebujesz: (1) ilości spirytusu salicylowego użytego do sporządzenia leku, (2) całkowitej ilości (masy lub objętości) leku po sporządzeniu, czyli sumy wszystkich składników. Bez tych danych nie da się wyznaczyć stężenia końcowego.
Zawsze sprawdź, w jakich jednostkach podano składniki w recepcie. Jeśli wszystko jest w gramach, licz w m/m. Jeśli występują mililitry, często liczy się m/V (g/100 ml). Najważniejsze: nie mieszaj typów procentu w jednym rachunku.
Nie. Sama informacja o 2% mówi tylko, ile kwasu jest w półprodukcie. Aby policzyć stężenie w leku końcowym, musisz znać ilość spirytusu oraz końcową ilość całej mieszaniny wynikającą z recepty. To typowe zadanie z rozcieńczeń.
Najczęstsze są: nieuwzględnienie rozcieńczenia (przyjęcie 2% jako wyniku), błędy rzędu wielkości (0,02 vs 0,002), pomylenie masy z objętością oraz źle policzony mianownik (np. pominięcie jednego składnika przy sumowaniu ilości końcowej).
Oceń jakościowo rozcieńczenie: jeśli dodajesz do roztworu 2% inne składniki, wynik powinien być mniejszy niż 2%. Im więcej rozcieńczalnika względem roztworu 2%, tym mniejsze stężenie końcowe. To szybki test sensowności wyniku.
To składniki typowe dla preparatów dermatologicznych, gdzie wykorzystuje się m.in. działanie keratolityczne. W praktyce aptecznej technik farmaceutyczny musi umieć policzyć stężenie końcowe, aby preparat odpowiadał dawkowaniu i był bezpieczny w użyciu.
Ćwicz schemat: ilość substancji z półproduktu → ilość końcowa mieszaniny → stężenie końcowe. Rozwiązuj zadania na procenty i rozcieńczenia, pilnuj jednostek i zapisuj każdy krok. Warto też robić kontrolę sensowności (czy wynik nie przekracza stężenia półproduktu).
info

Około 42% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Materiały:

  • Materiały do "rachunku recepturowego" dla technika farmaceutycznego (dział: stężenia procentowe i rozcieńczenia)
  • Zbiory zadań z obliczeń farmaceutycznych: stężenia roztworów i mieszanin
  • Notatki/procedury apteczne dotyczące sporządzania preparatów dermatologicznych z kwasem salicylowym

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego