Obmiar robót to ustalenie ilości robót rzeczywiście wykonanych (w naturze), zwykle na potrzeby rozliczeń i potwierdzenia zakresu prac. Skoro obmiar odnosi się do stanu faktycznego, jego wyniki są typowo wykorzystywane w opracowaniach przygotowywanych po wykonaniu robót.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "powykonawczego." Kosztorys powykonawczy bazuje na tym, co realnie zrobiono: na faktycznych ilościach, często również na zmianach ujawnionych w trakcie realizacji oraz na dokumentach odbiorowych. W praktyce technik budownictwa spotka to np. przy odbiorach, rozliczeniach etapowych i końcowych oraz porównaniu planu z wykonaniem.
Pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne do samej funkcji obmiaru:
- "inwestorskiego." – kosztorys inwestorski jest zwykle tworzony na etapie przygotowania inwestycji i opiera się na danych planowanych (często na przedmiarze), a nie na obmiarze wykonanych prac.
- "zamiennego." – kosztorys zamienny dotyczy zmian rozwiązania lub zakresu względem założeń; może wykorzystywać różne dane, ale nie wynika wprost z samego obmiaru jako czynności rozliczeniowej po wykonaniu.
- "nakładczego." – nazwa ta nie jest typowym, jednoznacznym określeniem rodzaju kosztorysu w standardowym ujęciu szkolnym; przez to nie opisuje właściwego celu obmiaru robót wykonanych.
Wskazówka egzaminacyjna: skojarz "obmiar" z "wykonano i zmierzono", a "przedmiar" z "zaplanowano i policzono". To pomaga szybko dopasować właściwy typ opracowania kosztorysowego.
