KWALIFIKACJA EKA1 - STYCZEŃ 2017

W decyzji administracyjnej organ ma obowiązek wskazać podstawę prawną rozstrzygnięcia, ponieważ działa wyłącznie na podstawie prawa i w jego granicach. Tę ideę oddaje zasada praworządności (legalności działania administracji): organ nie może rozstrzygać "według uznania" bez oparcia w przepisach, a strona musi móc odczytać, z jakich norm wynika decyzja.

Podanie podstawy prawnej ma też konkretne funkcje praktyczne:

• umożliwia stronie zrozumienie, dlaczego i na jakiej podstawie organ tak rozstrzygnął,
• pozwala ocenić, czy zastosowano właściwe przepisy i czy nie doszło do błędu subsumcji,
• ułatwia kontrolę instancyjną i sądową (organ odwoławczy oraz sąd mogą szybciej zweryfikować legalność).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

• Zasada prawdy obiektywnej dotyczy przede wszystkim ustalenia stanu faktycznego i postępowania dowodowego. Jest związana z tym, jak organ ma dojść do prawdy o faktach, a nie z obowiązkiem wskazania przepisu jako podstawy rozstrzygnięcia.
• Zasada trwałości decyzji ostatecznej odnosi się do stabilności rozstrzygnięć, które stały się ostateczne, oraz do wyjątków pozwalających je wzruszyć. Nie jest to zasada, z której wynika element konstrukcyjny decyzji w postaci podstawy prawnej.
• Zasada ugodowego załatwiania spraw promuje polubowne zakończenie sporu (np. poprzez ugodę), gdy jest to dopuszczalne. Nie determinuje ona obowiązku przywołania podstawy prawnej w decyzji.

Na egzaminie warto zapamiętać skrót myślowy: "podstawa prawna = legalność". Jeśli pytanie dotyczy obowiązku powołania przepisu, najczęściej chodzi o praworządność (działanie zgodnie z prawem), a nie o zasady dotyczące faktów, trwałości lub ugody.