W postępowaniu administracyjnym organ wydaje różne rodzaje aktów, ale nie każdy z nich kończy sprawę merytorycznie.
Postanowienie służy przede wszystkim do rozstrzygania kwestii pojawiających się w toku postępowania (tzw. zagadnień incydentalnych), np. dotyczących organizacji przebiegu sprawy, dopuszczenia dowodu, zawieszenia postępowania czy innych kwestii proceduralnych. Z tego powodu postanowienie co do zasady nie rozstrzyga sprawy co do istoty, czyli nie przesądza, czy wnioskowane uprawnienie przysługuje oraz jakie obowiązki zostają nałożone w sensie materialnym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Decyzja – to klasyczna forma, która w typowym modelu postępowania administracyjnego kończy sprawę w znaczeniu merytorycznym (rozstrzyga ją "co do istoty"). Jeżeli pytanie wskazuje, że akt zasadniczo nie rozstrzyga istoty, decyzja nie pasuje.
- Zarządzenie – w praktyce i w nauce prawa administracyjnego jest kojarzone głównie z aktem o charakterze wewnętrznym (organizacyjnym) kierowanym do jednostek podległych, a nie jako standardowa forma rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie strony w toku KPA.
- Rozporządzenie – jest aktem normatywnym (źródłem prawa) o charakterze generalnym i abstrakcyjnym, a nie rozstrzygnięciem wydawanym w indywidualnej sprawie "w toku postępowania" wobec konkretnej strony.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się sformułowanie "w toku postępowania" oraz "nie rozstrzyga co do istoty", najczęściej właściwą odpowiedzią jest postanowienie. Gdy mowa o przyznaniu/odmowie uprawnienia lub nałożeniu obowiązku w konkretnej sprawie – typowo chodzi o decyzję.
