Parametry sRGB i "72 ppi" są klasycznie kojarzone z materiałami ekranowymi (WWW, aplikacje, prezentacje). sRGB to najczęściej oczekiwana przestrzeń barw w środowiskach internetowych, ponieważ wiele przeglądarek i ekranów zakłada właśnie taką charakterystykę barw, co zmniejsza ryzyko nieprzewidywalnych przesunięć kolorów.
Warto też rozumieć rolę "ppi": dla publikacji w internecie kluczowy jest przede wszystkim rozmiar w pikselach (np. 1920×1080), a wpis "72 ppi" bywa jedynie metadanymi i ma znaczenie głównie przy interpretacji rozmiaru w jednostkach fizycznych (cm/in) w programach DTP. Mimo to w zadaniach egzaminacyjnych 72 ppi często oznacza "materiał do ekranu".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne w tym kontekście?
- Wydruk wielkoformatowy wymaga kontroli jakości pod konkretne urządzenie i odległość oglądania; w praktyce przygotowanie do druku rządzi się innymi zasadami niż "72 ppi + sRGB".
- Opakowanie kartonowe to druk (często z wymaganiami dot. profilu/CMYK, spadów, paserów). Sama informacja o 72 ppi sugeruje, że materiał nie jest przygotowany jako typowy plik produkcyjny wysokiej jakości.
- Całostronicowa reklama prasowa także jest drukiem i standardowo oczekuje się wyższej rozdzielczości oraz przygotowania zgodnego z wymaganiami drukarni (m.in. kontrola barw i parametrów pliku wynikowego).
W praktyce egzaminacyjnej bezpieczna reguła: sRGB wybieraj dla publikacji ekranowej, a wymagania druku ustalaj osobno (profil, rozdzielczość, format, spady) z myślą o konkretnym procesie poligraficznym.