Przy "bardzo dużych prędkościach skrawania" kluczowym ograniczeniem dla narzędzia jest temperatura w strefie skrawania oraz intensywne mechanizmy zużycia (ścieranie, dyfuzja, utlenianie, wykruszanie krawędzi). Dlatego dobór materiału ostrza opiera się nie tylko na twardości, ale przede wszystkim na zachowaniu właściwości w wysokiej temperaturze.
Odpowiedź "spiekanych tlenków metali" odnosi się do ceramiki tlenkowej (np. na bazie Al2O3). Tego typu materiały narzędziowe cechują się:
- bardzo wysoką odpornością na działanie temperatury (utrzymanie twardości "na gorąco"),
- dużą odpornością na zużycie ścierne,
- możliwością pracy w warunkach, w których narzędzia stalowe szybko tracą właściwości.
Z tego powodu ostrza ceramiczne są wykorzystywane do obróbki z podwyższonymi prędkościami skrawania (oczywiście w typowych dla nich zastosowaniach i z uwzględnieniem ograniczeń, np. wrażliwości na udary i niekorzystnych warunków przerywanego skrawania).
Odpowiedź "stali szybkotnących" jest niepoprawna, ponieważ HSS mimo dobrej ciągliwości i odporności na pękanie ma ograniczoną odporność na wysoką temperaturę w porównaniu z ceramiką czy węglikami spiekanymi. Przy rosnącym vc temperatura szybko powoduje spadek twardości i przyspieszone tępienie.
Odpowiedzi "stali narzędziowych do pracy na zimno" i "stali narzędziowych do pracy na gorąco" dotyczą głównie materiałów na narzędzia do obróbki plastycznej (matryce, wykrojniki, narzędzia kuźnicze), a nie typowych materiałów na ostrza do obróbki skrawaniem z bardzo dużymi prędkościami. Sama nazwa "do pracy na gorąco" nie oznacza automatycznie przydatności do ekstremalnych prędkości skrawania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "bardzo duża prędkość skrawania", szukaj materiałów ostrza o wysokiej twardości na gorąco i odporności na zużycie (ceramika, węgliki, CBN/PCD – zależnie od zastosowania), a nie stali narzędziowych.