Konto "Amortyzacja" w praktyce księgowej jest kontem wynikowym kosztowym. Oznacza to, że zapisy (obroty) na tym koncie pokazują, jaka kwota kosztu z tytułu planowego zużycia środków trwałych została ujęta w danym okresie sprawozdawczym. Dlatego poprawne jest stwierdzenie, że obroty tego konta podają wysokość kosztów z tytułu zużycia środków trwałych.
Stwierdzenie "stanowią korektę wartości początkowej środków trwałych" jest mylące: wartość początkowa co do zasady nie jest korygowana samymi odpisami amortyzacyjnymi. Amortyzacja to koszt, natomiast skumulowane zużycie ujmuje się zwykle na koncie umorzenia (konta korygującego wartość bilansową środka trwałego). To rozróżnienie jest kluczowe na egzaminie: amortyzacja = koszt, a umorzenie = skumulowana korekta wartości brutto.
Opcja "zmniejszają wartość aktywów i pasywów oraz sumę bilansową" także nie opisuje sensu obrotów konta kosztowego. Ujęcie amortyzacji wpływa na wynik finansowy (przez koszty) i pośrednio na kapitał własny, ale nie polega na jednoczesnym "zmniejszeniu aktywów i pasywów" w sposób symetryczny jak przy spłacie zobowiązania czy rozliczeniu należności.
Odpowiedź "zwiększają przychody dodatnio wpływając na wynik finansowy" jest sprzeczna z istotą amortyzacji: odpisy amortyzacyjne obciążają koszty, więc typowo obniżają wynik finansowy, a nie go zwiększają.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się nazwa konta związanego z amortyzacją, sprawdź, czy chodzi o konto kosztów (amortyzacja) czy o konto korygujące aktywa (umorzenie). To najczęstsze źródło pomyłek.
