W polskim PIT kluczowe jest rozróżnienie dwóch sytuacji: nieograniczonego i ograniczonego obowiązku podatkowego.
Ograniczony obowiązek podatkowy dotyczy osoby, która nie ma miejsca zamieszkania w Polsce dla celów podatkowych (czyli jest nierezydentem). Taka osoba rozlicza w Polsce zasadniczo tylko te dochody, które osiąga na terytorium Polski, np. wynagrodzenie z pracy wykonywanej w Polsce. W opisanym przypadku obywatel Niemiec pracował w Polsce dwa miesiące i uzyskał tu dochód z pracy, więc jego przychody/dochody są w Polsce objęte właśnie ograniczonym obowiązkiem podatkowym.
Odpowiedź "są opodatkowane podatkiem liniowym" jest błędna, ponieważ podatek liniowy jest związany z określonymi formami opodatkowania (zwykle działalności gospodarczej) i nie wynika automatycznie z faktu, że podatnik jest cudzoziemcem lub pracuje krótko w Polsce. Sama informacja o 2 miesiącach pracy nie przesądza o podatku liniowym.
Odpowiedź "są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych" jest błędna, bo samo bycie nierezydentem nie oznacza zwolnienia z PIT w Polsce. Zwolnienia wymagają konkretnej podstawy (rodzaju świadczenia, limitu, spełnienia warunków), a tu mowa o standardowym dochodzie z pracy.
Odpowiedź "podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu" jest błędna, ponieważ nieograniczony obowiązek dotyczy co do zasady osób mających miejsce zamieszkania w Polsce (rezydentów), które rozliczają w Polsce całość dochodów, także zagranicznych.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy opis dotyczy rezydenta (miejsce zamieszkania w Polsce) czy nierezydenta. Dopiero potem wybieraj zakres opodatkowania: "całość dochodów" vs "dochody osiągnięte w Polsce".
