Ocena sprawności funkcjonalnej w obszarze przemieszczania się (chodzenie po powierzchniach płaskich, wchodzenie i schodzenie po schodach) dotyczy przede wszystkim samodzielności w wykonywaniu czynności dnia codziennego. Do takiej oceny wykorzystuje się skalę Barthel, która porządkuje i punktuje poziom pomocy potrzebny przy podstawowych aktywnościach (m.in. lokomocji oraz schodach). Dzięki temu opiekun może określić, czy senior jest niezależny, potrzebuje asekuracji, czy wymaga stałej pomocy.
Odpowiedź "skala Glasgow" nie pasuje do treści pytania, ponieważ skala ta służy do oceny stanu świadomości (reakcja na bodźce, odpowiedź słowna i ruchowa), a nie do oceny samodzielności w poruszaniu się czy wykonywaniu ADL.
Odpowiedź "test Lovetta" jest nietrafna, bo jest to narzędzie do oceny siły mięśniowej w skali stopni, a sama siła mięśni nie przesądza jeszcze o funkcjonalnej samodzielności w przemieszczaniu się i pokonywaniu schodów (znaczenie mają też ból, równowaga, koordynacja i wydolność).
Odpowiedź "test Tinetti" bywa kojarzona z chodzeniem, ale w praktyce dotyczy głównie oceny chodu i równowagi oraz ryzyka upadku. To inny cel pomiaru niż punktowa ocena samodzielności w podstawowych czynnościach życia codziennego, o którą pyta zadanie. Kluczem jest więc dopasowanie narzędzia do pytania: tu chodzi o funkcjonalną samodzielność w lokomocji, a nie o świadomość, siłę mięśni lub samą ocenę ryzyka upadku.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się czynności typu "chodzenie", "schody", "przemieszczanie się" w kontekście samodzielności, najpierw sprawdź, czy wśród odpowiedzi jest narzędzie do oceny ADL (np. Barthel), a dopiero potem rozważ testy równowagi i siły mięśni.
