W zadaniu mamy zobowiązanie wobec zagranicznego dostawcy wyrażone w euro, płatne w późniejszym terminie. Aby ustalić różnicę kursową, porównuje się wartość tego samego zobowiązania przeliczoną na PLN w dwóch momentach: w dniu ujęcia (powstania) oraz w dniu zapłaty.
Krok 1: wycena zobowiązania w dniu zakupu
800 euro × 4,20 zł/euro = 3360 zł.
Krok 2: wartość zobowiązania w dniu regulowania
800 euro × 4,40 zł/euro = 3520 zł.
Krok 3: różnica
3520 zł − 3360 zł = 160 zł.
Interpretacja znaku zależy od tego, czy rozliczamy należność czy zobowiązanie. Tutaj jednostka jest dłużnikiem. Wzrost kursu euro powoduje, że aby spłacić 800 euro, trzeba wydać więcej złotych. To jest niekorzystne ekonomicznie, więc powstaje ujemna różnica kursowa w kwocie 160 zł.
- "ujemna różnica kursowa w wysokości 16 zł" jest błędna, bo wynika z pominięcia skali transakcji (800 euro) lub z pomyłki rachunkowej przy mnożeniu.
- "dodatnia różnica kursowa w wysokości 16 zł" łączy dwa błędy naraz: złą kwotę oraz złą interpretację znaku dla zobowiązania.
- "dodatnia różnica kursowa w wysokości 160 zł" ma poprawną kwotę, ale błędny znak — dodatnia pojawiłaby się dla zobowiązania przy spadku kursu (spłata tańsza w PLN).
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: dla zobowiązań wzrost kursu waluty zwykle oznacza ujemną różnicę kursową, a spadek kursu — dodatnią.