W zapisie 99,999%–99,9999% mówimy o bardzo wysokiej czystości odczynnika (tzw. "pięć–sześć dziewiątek"), czyli o sytuacji, w której suma zanieczyszczeń jest ekstremalnie mała. Taki poziom czystości jest istotny zwłaszcza wtedy, gdy wykonuje się pomiary, w których nawet śladowe domieszki mogą:
- zwiększać tło sygnału,
- powodować linie/zakłócenia w widmie,
- wprowadzać obce jony lub związki reagujące z analitem,
- fałszować wynik w analizie na bardzo niskich stężeniach.
Dlatego odczynniki o tak wysokiej czystości określa się jako "spektralnie czyste" – nazwa wskazuje na przydatność do technik opartych o pomiar widm/sygnałów instrumentalnych, gdzie kontrola domieszek ma kluczowe znaczenie.
Odpowiedź "czyste do analiz" bywa kojarzona z pracą laboratoryjną, ale sama nazwa nie musi oznaczać aż tak rygorystycznych wymagań dotyczących zanieczyszczeń śladowych. "Czyste chemicznie" i "czyste" to określenia ogólniejsze; mogą wskazywać na dobrą jakość, lecz nie są tak jednoznacznie powiązane z ekstremalnym poziomem czystości wymaganym w analizie śladowej i pomiarach czułych na domieszki.
W praktyce analityk powinien pamiętać, że o przydatności odczynnika do konkretnej metody decyduje nie tylko procent czystości, ale też rodzaj i profil zanieczyszczeń. Dlatego, poza nazwą klasy, warto sprawdzać certyfikat analizy (CoA) oraz parametry istotne dla danej techniki (np. metale śladowe, substancje absorbujące, pozostałości organiczne).
