Mikrometr zewnętrzny w układzie metrycznym odczytuje się przez zsumowanie dwóch wskazań:
- tuleja (podziałka główna) – pokazuje pełne milimetry oraz, w zależności od konstrukcji, także połówki milimetra (0,5 mm),
- bębenek (podziałka obrotowa) – najczęściej odpowiada setnym częściom milimetra (0,01 mm) i jego kreska, która pokrywa się z linią odniesienia na tulei, wskazuje część ułamkową.
W tym zadaniu prawidłowy odczyt to 9,80 mm. Oznacza to, że na tulei widoczna jest wartość bazowa w okolicy 9 mm, a bębenek dopełnia wynik do 9,80 mm (czyli dodaje 0,80 mm). Kluczowe jest, aby nie pomijać części ułamkowej z bębna oraz poprawnie zinterpretować, czy na tulei została już przekroczona połówka milimetra.
Dlaczego pozostałe wartości są niepoprawne?
- "9,30 mm" – typowy błąd polega na odczytaniu niewłaściwej kreski bębna (np. 30 zamiast 80) albo na mechanicznej próbie dopasowania "znanej" wartości bez sprawdzenia pokrycia linii odniesienia.
- "10,30 mm" – wynik zwykle powstaje przez doliczenie 1 mm, którego mikrometr jeszcze nie osiągnął na tulei, oraz jednoczesny błędny odczyt części setnych.
- "10,80 mm" – to najczęściej efekt "przeskoczenia" do kolejnego pełnego milimetra (błąd zakotwiczenia lub nieuwaga), przy zachowaniu ułamka 0,80 mm z bębna.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odczytaj część całkowitą z tulei (sprawdź też 0,5 mm), potem dopiero część setną z bębna i zapisz wynik w mm z przecinkiem, pilnując miejsca dziesiętnego.
