KWALIFIKACJA MEC5 - CZERWIEC 2015

Odczyt wskazania suwmiarki (z noniuszem) zawsze składa się z dwóch kroków:

• Skala główna: najpierw odczytuje się pełne milimetry (i ewentualnie 0,5 mm), czyli wartość na belce suwmiarki do miejsca, w którym znajduje się zero noniusza.
• Noniusz: następnie szuka się tej kreski na noniuszu, która najdokładniej pokrywa się z kreską skali głównej. Numer tej kreski (pomnożony przez działkę noniusza) daje część ułamkową w mm.

Wynik końcowy jest sumą obu części i zapisuje się go w milimetrach z odpowiednią liczbą miejsc po przecinku (zależnie od dokładności noniusza). W tym zadaniu poprawny odczyt to 12,45 mm, co oznacza, że:

• ze skali głównej odczytano 12 mm (położenie zera noniusza wskazuje, że przekroczono 12 mm),
• z noniusza odczytano 0,45 mm (kreska odpowiadająca 0,45 mm jest tą, która pokrywa się ze skalą główną).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

• 4,50 mm i 3,00 mm to typowe wyniki z pominięcia właściwego położenia zera noniusza na skali głównej albo z odczytania nie tej części przyrządu (np. mylenie początku skali lub błędne "przeniesienie" przecinka).
• 10,45 mm zwykle wynika z błędu w pełnych milimetrach: część z noniusza (0,45 mm) została dobrana poprawnie, ale skala główna została odczytana o 2 mm za mało (częsty efekt nieuwagi lub zakotwiczenia na okrągłej wartości).

Wskazówka egzaminacyjna: po zsumowaniu sprawdź, czy wynik jest realistyczny względem rozwarcia szczęk na rysunku (czy jest bliżej 3 mm, 10 mm czy 12 mm). Taka kontrola często pozwala wychwycić błąd w pełnych milimetrach.