W laboratorium analitycznym odpady dzieli się m.in. na komunalne (czyste), chemiczne (w tym niebezpieczne) oraz szkło (czyste i skażone). O tym, gdzie dany odpad powinien trafić, decyduje przede wszystkim to, czy był skażony odczynnikami lub substancjami niebezpiecznymi.
Odpowiedź "w pojemnikach na odpady komunalne." jest właściwa dla sytuacji, gdy mowa o niezanieczyszczonych stałych odpadach typu: resztki sączków (papier) oraz zbite szkło, które nie miały kontaktu z chemikaliami o właściwościach niebezpiecznych. Takie odpady są "podobne do domowych" i mogą być traktowane jako komunalne.
Dlaczego pozostałe propozycje są niewłaściwe w ujęciu egzaminacyjnym i BHP:
- "w kartonowych pudłach." – karton nie jest standardowym, bezpiecznym pojemnikiem na odpady ostre (szkło). Zwiększa ryzyko przebicia, rozsypania i skaleczeń podczas przenoszenia.
- "w workach z polietylenu i opisać zawartość." – worki mogą ulec przebiciu przez szkło; samo opisanie nie rozwiązuje problemu bezpieczeństwa. Opis jest ważny, ale nie zastępuje właściwego pojemnika i właściwej klasy odpadu.
- "w szklanych słoikach z plastikową nakrętką." – szkło w szkle jest niepraktyczne i niebezpieczne (ryzyko pęknięcia pojemnika). Taki "pojemnik" nie jest typowym rozwiązaniem dla odpadów stałych, szczególnie ostrych.
Wskazówka do nauki: zanim wyrzucisz odpad "papier/szkło", zadaj sobie pytanie: czy miał kontakt z substancją niebezpieczną? Jeśli tak lub masz wątpliwość, w praktyce laboratoryjnej stosuje się zasadę ostrożności i kieruje odpad do strumienia odpadów skażonych zgodnie z procedurą zakładową.
