W praktyce laboratoryjnej nie wszystkie pozostałości odczynników można usuwać w ten sam sposób. Część substancji (zwłaszcza o wysokiej toksyczności, właściwościach żrących, reaktywnych lub utleniających) wymaga traktowania jako odpad niebezpieczny i przekazania do specjalistycznej utylizacji.
Chromian(VI) potasu (związek chromu na VI stopniu utlenienia) jest klasycznie uznawany za substancję stwarzającą poważne zagrożenia zdrowotne i środowiskowe. Związki chromu(VI) są silnymi utleniaczami i mogą wchodzić w niebezpieczne reakcje z innymi składnikami odpadów, a także wykazują wysoką toksyczność. Dlatego pozostałości takiego odczynnika powinny być zbierane do właściwie oznakowanego pojemnika na odpady niebezpieczne i przekazane do utylizacji zgodnie z zasadami gospodarki odpadami w laboratorium.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w tym ujęciu?
- Gliceryna – typowa substancja organiczna, powszechnie stosowana i zwykle nieklasyfikowana jako odpad o tak wysokim ryzyku jak związki chromu(VI). Sama obecność "chemicznej" nazwy nie przesądza o konieczności bezwzględnej utylizacji w trybie dla silnie toksycznych utleniaczy.
- Chlorek sodu – sól o bardzo dobrze znanych, relatywnie mało niebezpiecznych właściwościach w typowych warunkach laboratoryjnych; nie jest to substancja, którą kojarzy się z kategorią silnie toksycznych utleniaczy.
- Glukoza – związek organiczny o niskiej toksyczności, powszechny w laboratoriach dydaktycznych i analizie; jej pozostałości co do zasady nie są klasyfikowane na poziomie ryzyka charakterystycznym dla Cr(VI).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się związek metalu ciężkiego w wysokim stopniu utlenienia (np. chrom(VI)) obok substancji "spożywczych" lub obojętnych soli, to zwykle ten związek metalu ciężkiego będzie wymagał szczególnie restrykcyjnego postępowania odpadowego.
