W zleceniach lekarskich w medycynie i weterynarii często używa się skrótów pochodzących z łaciny. Jednym z najczęstszych jest p.o., czyli per os – "przez usta". Oznacza to, że lek ma zostać podany doustnie (np. w postaci tabletki, kapsułki lub zawiesiny podanej do jamy ustnej).
W przedstawionej sytuacji kluczowe jest rozpoznanie, że zapis "4 mg/kg/dz p.o." zawiera dwie niezależne informacje:
- 4 mg/kg/dz – dawka dobowa w przeliczeniu na masę ciała,
- p.o. – droga podania (doustna).
Odpowiedź "doustnie" jest więc poprawna, bo dokładnie odpowiada skrótowi p.o. i nie wymaga dodatkowych założeń.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, ponieważ opisują drogi podania pozajelitowego:
- "podskórnie" oznacza wstrzyknięcie pod skórę,
- "domięśniowo" oznacza iniekcję do mięśnia,
- "dożylnie" oznacza podanie do żyły.
Typową pułapką egzaminacyjną jest skupienie się na dawce (mg/kg/dobę) i pominięcie skrótu drogi podania na końcu zlecenia. W praktyce zawodowej błędna interpretacja skrótu może prowadzić do niewłaściwej techniki podania, dlatego warto uczyć się skrótów w parach: p.o. (doustnie), s.c. (podskórnie), i.m. (domięśniowo), i.v. (dożylnie).
