W klasycznym silniku prądu stałego komutatorowym część wirująca (wirnik, twornik) ma uzwojenia, do których trzeba doprowadzić prąd mimo ruchu obrotowego. Realizuje się to przez układ szczotki–komutator:
- Szczotki są nieruchome względem obudowy silnika i są podłączone do zasilania (zwykle przez oprawki i przewody). Wykonuje się je najczęściej z materiałów węglowych/grafitowych, aby zapewnić dobry kontakt i ograniczać zużycie.
- Komutator (zespół segmentów na wale wirnika) obraca się razem z wirnikiem. Pod szczotkami znajduje się zawsze taki segment, aby prąd mógł popłynąć do odpowiedniej cewki uzwojenia wirnika.
Dlatego odpowiedź "Szczotki" jest poprawna: to one bezpośrednio przekazują prąd z części nieruchomej do części wirującej poprzez kontakt ślizgowy.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z następujących powodów:
- "Stojan" jest częścią nieruchomą. Może zawierać bieguny/uzwojenie wzbudzenia, ale nie pełni roli elementu doprowadzającego prąd do wirnika w sensie połączenia ślizgowego.
- "Magnes trwały" (gdy występuje) odpowiada za wytworzenie pola magnetycznego w stojanie. Nie jest elementem elektrycznego połączenia z uzwojeniami wirnika.
- "Wirnik klatkowy" to charakterystyczny wirnik silnika asynchronicznego (indukcyjnego). W takim silniku nie doprowadza się prądu do wirnika szczotkami (prąd jest w nim indukowany), więc odpowiedź nie pasuje do silnika prądu stałego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "doprowadzenie/przekazywanie prądu do wirnika", najpierw sprawdź, czy mowa o maszynie z komutatorem/pierścieniami. W silniku DC komutatorowym kluczowy jest układ szczotkowy, a nie elementy wytwarzające pole.
