W zadaniu mamy 4 sztuki ładunku o wymiarach: długość 2 m, szerokość 2 m, wysokość 0,8 m. Kluczowe są dwa warunki:
- "w jednej warstwie" – czyli bez piętrowania, wszystkie sztuki stoją na podstawach, a interesuje nas minimalne pole dna opakowania zbiorczego,
- "ładunku nie można obracać" – nie wolno zmieniać orientacji bryły, ale w tym przypadku podstawa i tak ma wymiary 2 m × 2 m.
Krok 1: pole podstawy jednej sztuki.
Podstawa jest prostokątem (tu: kwadratem) o bokach 2 m i 2 m, więc pole wynosi:
2 m × 2 m = 4 m2.
Krok 2: cztery sztuki w jednej warstwie.
Skoro układamy 4 sztuki na dnie, minimalne pole dna musi być co najmniej sumą pól ich podstaw:
4 × 4 m2 = 16 m2.
Można to również zwizualizować jako ułożenie 2×2: dwie sztuki obok siebie tworzą pas o wymiarach 4 m × 2 m, a dwa takie pasy dają dno 4 m × 4 m, czyli 16 m2. Wysokość 0,8 m nie wpływa na wynik, ponieważ nie ma piętrowania i pytanie dotyczy powierzchni (pola) potrzebnej do ułożenia na jednej warstwie.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Wartości 4 m2, 8 m2 i 12 m2 są mniejsze niż suma pól podstaw czterech sztuk, więc fizycznie nie pozwalają ułożyć 4 elementów 2 m × 2 m w jednej warstwie bez nakładania się. Typowym źródłem pomyłek jest liczenie pola tylko dla 1–3 sztuk albo mylenie pola (m2) z inną wielkością.
