Bonitacja drzewostanu jest praktyczną miarą jego produkcyjności (jakości wzrostu) i zwykle wyraża się ją klasą bonitacyjną. W zadaniach egzaminacyjnych klasa ta jest odczytywana z wykresu bonitacyjnego, który pokazuje zależność między wiekiem drzewostanu a wysokością przeciętną (lub inną zdefiniowaną wysokością), dla kilku klas bonitacji.
Aby poprawnie rozwiązać zadanie, należy wykonać te kroki:
- Na osi wieku odszukać wartość 100 lat.
- Na osi wysokości odszukać wartość 30 m.
- Zaznaczyć punkt odpowiadający parze (100 lat; 30 m).
- Sprawdzić, między którymi krzywymi bonitacyjnymi leży punkt albo na której krzywej bezpośrednio wypada.
W przedstawionym przypadku punkt odpowiada klasie II, dlatego odpowiedź "II" jest właściwa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Klasy "I", "III" i "IV" oznaczają inne poziomy wzrostu w danym wieku. Na wykresie będą to krzywe położone odpowiednio wyżej lub niżej (w zależności od przyjętej konwencji wykresu). Dla wieku 100 lat wysokość 30 m nie pokrywa się z przebiegiem krzywych tych klas, więc ich wybór wynika najczęściej z:
- odczytu z sąsiedniej krzywej (nieuwaga na opisy),
- pomylenia rodzaju wysokości użytej w wykresie,
- zaznaczenia wieku lub wysokości na niewłaściwej podziałce.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze upewnij się, że odczytujesz właściwą oś i że punkt przecięcia (wiek–wysokość) porównujesz z legendą klas bonitacyjnych. Jeśli punkt leży między krzywymi, stosuje się odczyt przybliżony (interpolację), ale nadal wybiera się klasę, której przebieg jest dla punktu właściwy.
