W stopach typu duraluminium (utwardzanych wydzieleniowo) własności mechaniczne po przesycaniu i chłodzeniu rosną podczas starzenia, ponieważ w osnowie tworzą się drobne wydzielenia utrudniające ruch dyslokacji. Na wykresie starzenia (dla różnych temperatur) typowo widać, że:
- na początku procesu wytrzymałość na rozciąganie rośnie,
- następnie osiąga maksimum,
- a przy zbyt długim czasie lub zbyt wysokiej temperaturze może maleć (tzw. przestarzenie).
Pytanie wymaga wskazania warunków dających największą wytrzymałość na rozciąganie, czyli odczytania z wykresu kombinacji temperatury i czasu odpowiadającej najwyższej wartości Rm. Z podanych wariantów maksimum wskazuje "Temperatura 20°C, czas ~ 4 dni." — to odpowiada naturalnemu starzeniu w warunkach zbliżonych do pokojowych, prowadzącemu do osiągnięcia szczytu umocnienia w dłuższym czasie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są właściwe? "Temperatura 100°C, czas ~ 1,5 dnia." oraz "Temperatura 150°C, czas ~ 20 godzin." i "Temperatura 200°C, czas ~ 12 godzin." opisują starzenie w wyższych temperaturach. W takich warunkach proces zachodzi szybciej, ale maksimum może być niższe lub może wystąpić wcześniej, a po jego przekroczeniu następuje spadek własności. Jeżeli na wykresie dla tych temperatur wartości Rm w punktach wskazanych w odpowiedziach są niższe niż maksimum dla 20°C/4 dni, to nie spełniają warunku "największa wytrzymałość".
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze szukaj na wykresie najwyższego punktu (maksimum), a dopiero potem odczytuj odpowiadające mu czas i temperaturę. Nie zakładaj intuicyjnie, że "im wyższa temperatura, tym lepiej" — przy umacnianiu wydzieleniowym zbyt wysoka temperatura często przyspiesza także mechanizmy prowadzące do przestarzenia.
