W wentylacji i klimatyzacji natężenie wypływu (strumień objętości) powietrza z elementu nawiewnego/wywiewnego oblicza się z zależności wynikającej z równania ciągłości:
Q = v · A
gdzie:
- Q – strumień objętości [m3/s],
- v – średnia prędkość powietrza w przekroju [m/s],
- A – pole przekroju przepływu [m2].
Krok 1: pole przekroju. Anemostat ma przekrój 10×10 cm. Najpierw zamieniamy centymetry na metry: 10 cm = 0,10 m. Zatem A = 0,10 m · 0,10 m = 0,01 m2.
Krok 2: obliczenie Q w m3/s. Dla prędkości v = 2 m/s: Q = 2 · 0,01 = 0,02 m3/s.
Krok 3: konwersja na m3/h. Ponieważ 1 h = 3600 s, to 0,02 m3/s · 3600 = 72 m3/h.
Dlatego odpowiedź "72 m3/h" jest poprawna. Odpowiedź "36 m3/h" zwykle wynika z pomyłki w konwersji czasu (np. błędnego przeliczenia przez 1800 zamiast 3600) albo z przyjęcia mniejszej prędkości. Odpowiedź "20 m3/h" jest typowa dla błędu w obliczeniu pola (np. potraktowanie 10×10 cm jako 0,005–0,006 m2) lub pozostawienia wyniku bliżej m3/s bez poprawnej konwersji. Odpowiedź "94 m3/h" pojawia się przy niekonsekwentnych zaokrągleniach lub błędnym przyjęciu wymiarów (np. 11–12 cm zamiast 10 cm).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź jednostki po każdym kroku. Jeśli v jest w m/s, a A w m2, to wynik musi wyjść w m3/s, a dopiero potem przelicz na m3/h.