Wydajność wentylatora nawiewowego w takich zadaniach wyznacza się ze związku między krotnością wymian powietrza a kubaturą pomieszczeń.
Krok 1: odczytaj powierzchnię A pomieszczeń przeznaczonych do wentylowania (zaznaczonych na planie kondygnacji). To jest kluczowa informacja z ilustracji.
Krok 2: policz kubaturę (objętość powietrza w pomieszczeniach):
V = A × h, gdzie h = 3 m.
Krok 3: wykorzystaj krotność wymian. Dwukrotna wymiana w ciągu godziny oznacza, że w 1 godzinę trzeba dostarczyć objętość powietrza równą dwóm kubaturom pomieszczeń:
Q = n × V, gdzie n = 2 1/h.
Po podstawieniu danych z zadania otrzymuje się wymaganą wydajność 600 m3/h.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 300 m3/h zwykle odpowiada policzeniu tylko jednokrotnej wymiany (n = 1) albo pominięciu części powierzchni z planu.
- 450 m3/h często wynika z błędnego odczytu powierzchni (np. zła skala) lub z niepełnego zsumowania pól zaznaczonych pomieszczeń.
- 100 m3/h wskazuje na poważny błąd jednostek albo pomylenie objętości z wydajnością (np. potraktowanie m3 jak m3/h).
Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz odpowiedź, zapisz na brudno dwa wzory: V = A × h oraz Q = n × V. Potem sprawdź, czy wynik ma jednostkę m3/h, a nie samo m3.