W ściegu stębnowym jednoigłowym dwunitkowym uczestniczą dwie nici: górna (igłowa) i dolna (bębenkowa). Jeśli zrywa się nić dolna, w pierwszej kolejności analizuje się elementy odpowiedzialne za jej podawanie: bębenek, sposób jego włożenia, kierunek rozwijania nici oraz jej przejście przez sprężynę/rowek naprężający w bębenku, a także współpracę z mechanizmem chwytacza. Odpowiedź "Niewłaściwe nawleczenie bębenka mechanizmu chwytacza." jest poprawna, ponieważ błędne poprowadzenie nici dolnej (np. pominięcie elementu naprężającego bębenka lub nieprawidłowy kierunek) może powodować skoki naprężenia, zaczepianie nici o krawędzie oraz zacięcia przy chwytaczu. W efekcie podczas zaciągania pętli i zacieśniania ściegu nić dolna ulega przeciążeniu i pęka.
Pozostałe odpowiedzi są mniej trafne dla objawu "zrywanie nici dolnej". "Posuw tkaniny wyłączony." wpływa głównie na przesuw materiału (długość ściegu, marszczenie, zatrzymywanie szycia), ale sam w sobie nie jest typową bezpośrednią przyczyną pękania nici bębenkowej. "Nieprawidłowo założona igła." częściej prowadzi do problemów z nicią górną (przecieranie, przerywanie, pomijanie ściegów) oraz do kolizji igły z chwytaczem; może też powodować uszkodzenia, ale jako przyczyna stricte zrywania nici dolnej jest mniej typowa w porównaniu z błędnym nawleczeniem bębenka. "Mały docisk stopki." skutkuje zwykle niestabilnym prowadzeniem materiału (nierówne ściegi, przesuw warstw), a nie pękaniem nici dolnej.
W praktyce diagnostykę zaczyna się od czynności najprostszych: wyjęcia bębenka, ponownego prawidłowego nawleczenia nici dolnej, kontroli czy nić przechodzi pod sprężyną naprężającą, a następnie sprawdzenia, czy bębenek jest poprawnie osadzony i nic nie blokuje chwytacza. Dopiero gdy to nie pomaga, sprawdza się igłę, naprężenia, stan chwytacza (zadziory) i pozostałe nastawy.
