Objaw na rysunku to rozchodzące się ku dołowi krawędzie na środku przodu spódnicy: u góry stykają się, a przy rąbku tworzą trójkątną lukę (kształt litery V). Taki układ najczęściej oznacza, że środek przodu jest zbyt długi w stosunku do sylwetki, przez co przód "zwisa", a dół nie układa się równolegle.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "A", która pokazuje dwie kluczowe czynności korekcyjne:
- skrócenie środka przodu w talii (obniżenie górnej krawędzi – "ściąć lub podwinąć"), aby usunąć nadmiar długości,
- dodanie szerokości dołem na środku przodu ("dodać"), aby po skróceniu długości krawędzie środka przodu mogły ułożyć się pionowo i równolegle, bez rozchodzenia.
Odpowiedź "B" jest nieprawidłowa, bo choć skraca w talii, to dodaje szerokości na szwie bocznym, a nie na środku przodu. W efekcie przyczyna (niewłaściwa relacja długości i szerokości na środku przodu) nie zostaje usunięta i rozchodzenie może pozostać.
Odpowiedź "C" jest nieprawidłowa, ponieważ podwyższa talię ("dodać" u góry), czyli wydłuża przód. Taka korekta pasuje do sytuacji przeciwnej (gdy przody zachodzą na siebie lub brakuje długości), a tutaj pogorszyłaby objaw.
Odpowiedź "D" również jest nieprawidłowa: podwyższa talię (wydłuża), a dodatkowo zwęża środek przodu dołem ("ściąć"), co może jeszcze bardziej zwiększyć rozchodzenie i zaburzyć linię środka przodu.
W praktyce krawieckiej najpierw ocenia się ułożenie wyrobu na sylwetce (gdzie tworzą się luki/fałdy), następnie przenosi korektę na wykrój. Po wprowadzeniu zmian wykonuje się ponowną próbę (przymiarkę), aby potwierdzić, że krawędzie środka przodu układają się równolegle i dół spódnicy jest stabilny.
