Ergonomia w BHP służy takiemu kształtowaniu pracy, aby ograniczać obciążenia człowieka (fizyczne i poznawcze) oraz zmniejszać ryzyko urazów i dolegliwości, szczególnie układu mięśniowo-szkieletowego. Kluczowe jest rozróżnienie, kiedy podejmuje się działania ergonomiczne.
"Ergonomia koncepcyjna polega na projektowaniu nowych stanowisk pracy zgodnie z zasadami ergonomii." To ujęcie jest trafne, bo ergonomia koncepcyjna odnosi się do fazy koncepcji i projektu: planowania układu stanowiska, rozmieszczenia elementów sterowniczych, wysokości roboczych, zasięgów, przestrzeni na ruch, organizacji czynności, a także dopasowania narzędzi i interfejsów do możliwości człowieka. Zaletą takiego podejścia jest prewencja – eliminacja lub ograniczenie problemów zanim stanowisko zacznie działać.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne obszary działań BHP, dlatego nie definiują ergonomii koncepcyjnej:
- "Dostosowywanie już istniejących stanowisk…" – to typowy przykład ergonomii korekcyjnej, czyli wprowadzania usprawnień po wdrożeniu (np. zmiana wysokości stołu, dodanie podestu, zmiana organizacji odkładania detali).
- "Szkolenie pracowników w zakresie prawidłowych postaw…" – szkolenia mogą wspierać ergonomię, ale są działaniem organizacyjnym. Nie zastąpią błędnego projektu (np. zbyt niskiego blatu lub złych zasięgów).
- "Dostarczanie sprzętu ochronnego" – środki ochrony indywidualnej ograniczają skutki zagrożeń, lecz nie są narzędziem projektowania ergonomicznego stanowiska i nie opisują ergonomii koncepcyjnej.
W praktyce technik BHP powinien dążyć do tego, by ergonomię uwzględniać jak najwcześniej (koncepcyjnie), a dopiero gdy to konieczne – korygować istniejące rozwiązania i uzupełniać je szkoleniami oraz środkami ochronnymi.
