W zadaniu ograniczeniem jest maksymalny nacisk na oś. Dla wagonu czteroosiowego oznacza to, że każda z czterech osi może przenieść siłę 221 kN, więc maksymalna suma nacisków (sił) wynosi:
F = 4 × 221 kN = 884 kN = 884 000 N.
Nacisk (siła) jest powiązany z masą zależnością ciężaru: F = m · g. Stąd:
m = F / g = 884 000 N / 9,81 m/s2 ≈ 90 112 kg ≈ 90,1 t.
Otrzymane 90,1 t to maksymalna masa całkowita (brutto) wagonu wynikająca z warunku nacisku na osie. Wagon ma jednak podaną ładowność 68,1 t, czyli masę ładunku, jaką może przewieźć (przy założeniu spełnienia ograniczeń konstrukcyjnych i eksploatacyjnych). Masa całkowita składa się z dwóch części:
- tara (masa własna wagonu),
- ładowność (masa ładunku).
Dlatego tarę liczymy jako różnicę:
tara = 90,1 t − 68,1 t ≈ 22 t.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi skutkami błędów rachunkowych: wartości typu 54 t lub 27–30 t mogą wynikać z pominięcia mnożenia przez 4 osie, użycia niewłaściwego przelicznika jednostek (kN↔N) albo błędnego odjęcia/zaokrąglenia. W praktyce planowania przewozów taki błąd prowadzi do błędnej oceny, ile ładunku można załadować bez przekroczenia dopuszczalnych nacisków na oś.
