W środowisku pracy czynniki szkodliwe dzieli się m.in. na chemiczne i fizyczne. Ten podział ma praktyczne konsekwencje, bo inne wielkości służą do oceny narażenia.
Najwyższe Dopuszczalne Natężenie (NDN) odnosi się do czynników fizycznych, czyli takich, których oddziaływanie opisuje się "natężeniem" (np. hałas, a także inne czynniki fizyczne wymieniane w przepisach). Dlatego odpowiedź "hałasu." jest poprawna: hałas jako czynnik fizyczny ma w przepisach określone wartości dopuszczalne, które pracodawca kontroluje poprzez pomiary i ocenę ekspozycji.
Odpowiedź "mikroklimatu." jest nieprawidłowa, ponieważ mikroklimat ocenia się innymi wskaźnikami (np. temperatura, wilgotność, prędkość powietrza), a nie parametrem NDN rozumianym jako "dopuszczalne natężenie" w tabelach NDN/NDS.
Odpowiedzi "substancji toksycznej." oraz "substancji rakotwórczej." są błędne, bo dla czynników chemicznych stosuje się NDS, czyli najwyższe dopuszczalne stężenie (typowo wyrażane w mg/m³). Częsty błąd egzaminacyjny polega na myleniu skrótów i mechanicznej podmianie "natężenie" na "stężenie".
Wskazówka do nauki: jeśli w pytaniu pojawia się słowo natężenie, myśl o czynnikach fizycznych (np. hałas). Jeśli pojawia się stężenie, myśl o czynnikach chemicznych (substancje w powietrzu).