Dwutlenek siarki (SO2) jest zanieczyszczeniem, które może być emitowane w jednym regionie, a następnie przemieszczane w atmosferze wraz z masami powietrza na dziesiątki, setki, a czasem większe odległości. Dlatego okresowe pojawianie się niewielkich stężeń SO2 na terenach bez istotnych lokalnych źródeł emisji jest typowym przykładem wpływu transportu dalekosiężnego, w tym transportu transgranicznego.
Odpowiedź "transgranicznego przemieszczania się zanieczyszczeń" jest poprawna, bo wyjaśnia mechanizm: emisja zachodzi gdzie indziej, a obserwowany obszar jest jedynie miejscem napływu i/lub depozycji. Takie epizody zależą m.in. od kierunku i prędkości wiatru, stabilności atmosfery oraz wysokości warstwy mieszania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Zmiennych warunków klimatycznych" – klimat opisuje długookresowe cechy pogody. Zmienność meteorologiczna może wpływać na rozpraszanie, ale sama w sobie nie jest źródłem SO2. Bez dopływu/emisji nie wyjaśnia pojawienia się związku.
- "Wzrastającej ilości kwaśnych opadów deszczu" – kwaśne opady są skutkiem obecności prekursorów (m.in. SO2 i tlenków azotu) oraz ich przemian do kwasów i aerozoli. Nie stanowią przyczyny pojawienia się SO2 w powietrzu.
- "Nadmiernej ekspansji dużej fauny" – duża fauna nie jest istotnym źródłem emisji SO2 do atmosfery; nie ma tu realnego mechanizmu emisji odpowiadającego za obserwowane stężenia.
W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać rozróżnienie: źródło emisji (gdzie powstaje zanieczyszczenie) vs. miejsce pomiaru (gdzie je wykryto). Gdy brak lokalnych emitorów, w pierwszej kolejności rozważa się napływ zanieczyszczeń z zewnątrz (transport regionalny/transgraniczny) oraz przemiany chemiczne w atmosferze.
