Pomiar tętna jest jednym z podstawowych elementów oceny stanu pacjenta. U osób dorosłych za tachykardię uznaje się przyspieszenie czynności serca, opisywane najczęściej jako częstość tętna około 100/min lub większa w warunkach spoczynkowych. Dlatego wynik 100 uderzeń/min może wskazywać na tachykardię, zwłaszcza jeśli pacjentka była mierzona w spoczynku i bez czynnika chwilowo podnoszącego tętno.
Odpowiedź "bradykardię" należy odrzucić, ponieważ bradykardia oznacza zwolnienie akcji serca (tętno wyraźnie niższe niż typowe dla spoczynku). Wartość 100/min nie jest zwolnieniem.
Odpowiedzi "migotanie komór" oraz "migotanie przedsionków" opisują zaburzenia rytmu (arytmie). Same nazwy nie wynikają bezpośrednio z pojedynczego odczytu liczbowego tętna, ponieważ do ich rozpoznania potrzebna jest ocena rytmu (np. nieregularność, zapis EKG) oraz objawów. Migotanie komór jest stanem bezpośredniego zagrożenia życia i nie rozpoznaje się go wyłącznie na podstawie stwierdzenia tętna 100/min.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści jest tylko liczba uderzeń na minutę, pytanie zwykle dotyczy pojęć "tachykardia/bradykardia". Jeżeli miałaby być testowana arytmia (np. migotanie przedsionków), w treści częściej pojawiają się informacje o niemiarowości tętna, kołataniu serca lub wyniku badania.
