Podczas wykonywania toalety porannej w łóżku opiekunka ma bezpośredni kontakt z ciałem podopiecznej oraz z materiałem, który może być biologicznie zanieczyszczony (np. wydzieliny, wilgoć, zabrudzenia skóry, bielizny i podkładów). Dlatego podstawowym i najczęściej wymaganym środkiem ochrony indywidualnej są rękawiczki jednorazowe. Ich użycie ogranicza dwa kluczowe ryzyka: ochronę skóry opiekunki oraz zmniejszenie przenoszenia drobnoustrojów między pacjentem, powierzchniami i kolejnymi czynnościami.
Odpowiedź "rękawiczki jednorazowe" jest poprawna, ponieważ w praktyce opiekuńczej to właśnie ręce są najczęstszą drogą kontaktu z czynnikami zakaźnymi. Rękawiczki stanowią barierę, ale nie zastępują higieny rąk (należy pamiętać o właściwym zdejmowaniu rękawic i higienie rąk po zakończeniu czynności).
- "maska ochronna" nie jest standardowo konieczna przy typowej toalecie w łóżku, o ile nie występuje szczególne ryzyko zakażenia drogą kropelkową lub brak jest sytuacji powodującej bliski kontakt z wydzielinami oddechowymi. Maska bywa potrzebna w innych okolicznościach, ale nie jest najbardziej podstawowym elementem tej czynności.
- "okulary" (ochrona oczu) stosuje się głównie wtedy, gdy istnieje ryzyko rozprysku płynów na błony śluzowe. W toalecie porannej takie ryzyko zwykle jest mniejsze i nie jest to wybór pierwszego rzędu.
- "czepek" nie jest typowym środkiem zapobiegania zakażeniom w tej procedurze; dotyczy raczej porządku lub wymogów organizacyjnych. Nie chroni rąk ani nie ogranicza bezpośredniego kontaktu z zanieczyszczeniami.
W zadaniach egzaminacyjnych warto kierować się zasadą: dobieraj ŚOI do dominującej drogi narażenia. Przy czynnościach pielęgnacyjnych z kontaktem z wilgocią i wydzielinami priorytetem jest bariera na dłoniach, a dopiero przy ryzyku rozprysków rozważa się ochronę oczu/twarzy.
