W pytaniu opisano sytuację, w której opiekunka kilkukrotnie poszła z podopieczną na spacer do pobliskiego lasu, ponieważ podopieczna lubi kontakt z naturą. Taki sposób organizowania czasu wolnego odpowiada pojęciu silwoterapii (związanej z przebywaniem w środowisku leśnym). Kluczowym elementem jest tu miejsce aktywności: las.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do opisu?
- Ludoterapia koncentruje się na oddziaływaniu poprzez zabawę (gry, aktywności ludyczne). Sam spacer do lasu nie jest typową formą pracy "przez zabawę", jeśli nie opisano elementów zabawowych jako głównego narzędzia.
- Talasoterapia odnosi się do wykorzystania nadmorskiego środowiska (morza) i bodźców z nim związanych. W zadaniu nie ma kontaktu z morzem ani klimatem nadmorskim, więc ta odpowiedź jest nieadekwatna.
- Hortikuloterapia polega na terapii z użyciem ogrodu i prac ogrodniczych (uprawa roślin, pielęgnacja, zajęcia w ogrodzie). Las i spacer po lesie to inne środowisko i inna aktywność niż ogrodnictwo.
W praktyce opiekun w DPS dobiera aktywność do potrzeb i preferencji podopiecznego, ale też do bezpieczeństwa i możliwości funkcjonalnych. Spacery w lesie mogą wspierać relaks, obniżać napięcie oraz urozmaicać dzień, jednak wymagają oceny warunków (trasa, pogoda, obuwie, asekuracja, nawodnienie) i dostosowania tempa do podopiecznego. Na egzaminie warto szukać w treści "słowa-klucza" wskazującego środowisko: las → silwoterapia, ogród → hortikuloterapia, morze → talasoterapia, zabawa → ludoterapia.