W opiece w domu pomocy społecznej planowanie zajęć powinno wynikać z zainteresowań i możliwości podopiecznego. Jeśli podopieczny lubi szachy oraz inne gry planszowe, najbardziej adekwatne są zajęcia z ludoterapii, czyli terapii wykorzystującej zabawę i gry jako narzędzie wspierania dobrostanu, aktywizacji oraz utrzymywania sprawności psychicznej i społecznej.
Dlaczego właśnie to podejście pasuje do opisu? Gry planszowe mogą ćwiczyć m.in. koncentrację uwagi, planowanie, pamięć operacyjną, cierpliwość, a także umożliwiają kontakt z innymi mieszkańcami (wspólne spędzanie czasu, zasady fair play, rozmowa). To bezpośrednio wpisuje się w cel: podtrzymanie zainteresowań podopiecznego.
Pozostałe propozycje są mniej trafne, bo dotyczą innych narzędzi terapeutycznych:
- Ergoterapia opiera się na usprawnianiu przez pracę i celowe czynności (np. czynności życia codziennego, prace ręczne, proste zadania funkcjonalne). Może wspierać aktywizację, ale opis "szachy i gry planszowe" wskazuje wprost na obszar gier.
- Choreoterapia wykorzystuje taniec i ruch – jest właściwa, gdy celem są aktywności ruchowe, rytmika, ekspresja poprzez ruch. Nie odpowiada typowym aktywnościom stolikowym.
- Arteterapia bazuje na działaniach twórczych (plastycznych, muzycznych, teatralnych), gdzie medium artystyczne jest głównym narzędziem. Gry planszowe nie są działaniem artystycznym w tym znaczeniu.
W praktyce opiekun może zaplanować np. regularne spotkania przy szachach, turniej w małej grupie, dobór gier o różnym poziomie trudności, a także dostosowanie czasu gry do kondycji podopiecznego (przerwy, spokojne tempo, wsparcie w zrozumieniu zasad).
