W praktyce krawieckiej opis szablonu (czyli oznaczenia i informacje nanoszone na element wykroju) ma przede wszystkim pomóc w poprawnym krojeniu, kompletowaniu oraz zszywaniu elementów. Dlatego w opisie spotyka się różne znaki lokalizacyjne i kontrolne.
Odpowiedź "ostemplowania rogów i łuków" pasuje do idei opisu szablonu: takie oznaczenia ułatwiają precyzyjne przenoszenie punktów i kontrolę kształtu w miejscach trudnych (np. łuki, narożniki), szczególnie gdy elementy muszą do siebie idealnie pasować.
Odpowiedzi "zewnętrznych punktów spotkań" oraz "wewnętrznych punktów spotkań" również mieszczą się w tej logice. Punkty spotkań to miejsca, w których elementy powinny się zgrać podczas montażu (np. na szwach), więc ich zaznaczenie jest typowym elementem opisu i zmniejsza ryzyko przesunięć.
Z kolei "stopni zasadniczych" nie jest standardowym składnikiem opisu pojedynczego szablonu w rozumieniu znakowania elementu wykroju. Tego typu pojęcia kojarzą się z obszarem stopniowania (gradacji) i pracy na układach rozmiarów, czyli z innym etapem przygotowania konstrukcji niż samo opisanie/oznakowanie konkretnego elementu do krojenia.
Wskazówka do nauki: warto rozdzielać w pamięci dwie "półki" pojęć: (1) opis/znakowanie szablonu – co ma być na elemencie wykroju, aby dało się go poprawnie skroić i zszyć; (2) stopniowanie – pojęcia związane ze zmianą rozmiaru i zasadami gradacji.
